Wolontariat i Jubileusz

Człowiek nigdy nie wie, jak jest naprawdę, 

zmienia własne zdanie o sobie, 

raz siebie kocha, a raz nienawidzi.

Środowiskowy Dom Samopomocy w Łęcznej i Łęczyńskie Stowarzyszenie na Rzecz Inicjatyw Społecznych w dniu 9 grudnia 2015 zorganizowali Powiatową Galę Wolontariatu i obchody XX lecia Środowiskowego Domu Samopomocy.
Świętowanie rozpoczęło się liturgią mszy św. w kościele pod wezwaniem św. Barbary, sprawowanej przez proboszcza tej parafii ks. Andrzeja Lupę. Msza odprawiona została w intencji wszystkich podopiecznych, pracowników, rodzin, wolontariuszy ludzi związanych z ŚDS przez dwadzieścia lat.

Po nabożeństwie wszyscy podopieczni, zaproszeni goście, wolontariusze, rodziny zgromadzili się w hali widowiskowo-sportowej Zespołu Szkół nr 2. Uroczystość rozpoczęła podopieczna Ośrodka Wychowawczego w Głębokim specjalnie przygotowaną na tę okazję piosenką. Wszystkich zebranych powitały panie Anna Płoszaj – dyrektor ŚDS i Beata Ponurek – prezes Łęczyńskiego Stowarzyszenia na Rzecz Inicjatyw Społecznych rozpoczynając Powiatową Galę Wolontariatu.

„ Nie można logicznie udowodnić,

że coś jest piękne, trzeba to po prostu odczuć”

Tak uroczyste spotkanie prowadzili pionierzy wolontariatu na Lubelszczyźnie pani Katarzyna Braun - zastępca prezesa Stowarzyszenia Centrum Wolontariatu w Lublinie i pan Jacek Wnuk – prezes Stowarzyszenia Centrum Wolontariatu. Zaprezentowali środowiska pracy wolontariuszy w obszarach pomoc społeczna, zdrowie, edukacja, kultura, zatrudnienie, bezpieczeństwo.

Prowadzący od lewej strony, burmistrz, dyrektor szkoły, dyrektor ŚDS.

Wolontariusze z każdego obszaru zostali nagrodzeni za swoją pracę wolontarystyczną statuetką okolicznościową, dyplomem oraz kwiatkiem.

„Małe czyny których dokonujesz, są lepsze niż wielkie, które jedynie planujesz „

George Catlett Marshall

Wśród nagrodzonych wolontariuszy w kategorii pomoc społeczna znalazły się osoby zgłoszone przez Koło PSOUU w Łęcznej panowie Sławomir Giszczak i Jerzy Krasa. Dziękujemy Wam za pracę świadczoną na rzecz naszego stowarzyszenia. Słowo dziękuję nie jest w stanie wyrazić naszej wdzięczności dobrze, że jesteście z nami.

 „Najwspanialszym darem jaki mogliśmy otrzymać od życia jest możliwość bezinteresownej pomocy człowiekowi.”

Całej uroczystości towarzyszyły myśli, cytaty, aforyzmy Antoniego Kępińskiego polskiego psychiatry, humanisty, autora wielu podręczników z psychiatrii.  Człowiek nawet w najgorszych dla siebie chwilach nie odwraca wzroku od przyszłości i nie traci zdolności decyzji, dzięki którym przyszłość zdobywa.
Całemu wydarzeniu towarzyszyła wystawa prac uczestników PSOUU KOŁO w Łęcznej - WTZ w Janowicy, ŚDS w Łęcznej , PSOUU Koło w Milejowie - ŚDS w Antoniowie.

Wśród gości całego wydarzenia byli m.in.: burmistrz miasta Teodor Kosiarski, radni, starostowie, przewodniczący Rady Powiatu, pracownicy naukowi KUL m.in. pan Andrzej Juros - dr psychologii, polityk społeczny – wykładowca w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, członek Rady Naukowej Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i kierownik specjalizacji “Organizacje pozarządowe w społeczeństwie obywatelskim”, pan Wojciech Otrębski dr hab.  prof. KUL Katedra Psychologii Rehabilitacji. Kierownicy OPS, MOPS, dyrektor PCPR, ZAZ. Przedstawiciele organizacji tworzących „Partnerstwo na rzecz ochrony zdrowia psychicznego w powiecie łęczyńskim”, życia społecznego, samorządu, zdrowia, edukacji, bezpieczeństwa, kultury, biznesu, pomocy społecznej, ekonomii społecznej, wolontariatu.

Widownia – dr Andrzej Juros

Dzięki pomocy pana Andrzeja Jurosa mogły powstać nasze Warsztaty terapii Zajęciowej w Janowicy to On w latach 1999-2000 uczył nasze organizacje jak iść dalej, pokazywał dobre praktyki, wskazywał na konieczność współpracy organizacji pozarządowych z samorządami. Dziękujemy Panu za otwartość i pomoc.

Dr hab. Wojciech Otrębski

Pan Wojciech Otrębski to kolejna osoba z którą wiele lat temu uczyliśmy się pracy i współpracy w PSOUU Koło w Łęcznej. Miło było spotkać osoby dzięki którym jesteśmy organizacją idącą dalej i dalej... .
Oczywiście było na tej uroczystości wiele znakomitych osób, które przyczyniały się do rozwoju ruchu wolontariackiego w naszym powiecie i współpracujących z ŚDS.

Po zakończeniu wręczania statuetek wolontariuszom pani Ania Płoszaj dyrektor ŚDS w Łęcznej podzieliła się w telegraficznym skrócie podejmowanymi działaniami przez okres XX lat. Działań ŚDS ma wiele, to zasługa liderki „człowieka orkiestry” jaką jest pani dyrektor; dobra współpraca z pracownikami, wolontariuszami i innymi organizacjami, ludźmi... Życzymy pani dyrektor, pracownikom, podopiecznym kolejnych jubileuszy i rozwoju w każdej dziedzinie ... Oczywiście było wiele życzeń, podziękowań dla pań (Ani i Beaty) od przedstawicieli władz, organizacji, kwiaty i upominki ...

Całe wydarzenie miało oprawę muzyczną przygotowaną przez Szkolę Muzyczną Yamaha, dzięki otwartości pani Gabrysi Jagaczewskiej dyrektora szkoły.

Kolejny etap to coś dla ciała, pyszny poczęstunek przygotowany przez Zakład Aktywności Zawodowej w Łęcznej.

„ Życie polega na ustawicznym pulsowaniu, na oscylacji między stanem nasycenia i niedosytu.”  

A. Kępiński

Żyjemy w wielkim pędzie, ciągle brakuje nam czasu, tak wiele chciałoby się powiedzieć, porozmawiać ... no cóż został niedosyt i trudno nie zgodzić się z tym pięknym aforyzmem lekarza, przyjaciela i powiernika chorych.

 Maria Lisek-Zięba

Wyroby uczestników naszego Warsztatu Terapii Zajęciowej

Zachęcamy do kupowanie wyrobów na Boże Narodzenie,

 które tworzą uczestnicy naszego WTZ.

Ozdoby na Boże Narodzenie obejrzysz  

TUTAJ
 

 Zapraszamy do WTZ w Janowicy w godz. 07.15 - 15.15 

tel. kontaktowy: 825 677 064

 

Zabawa Andrzejkowa

Ludzie od zarania wieków próbowali poznać swoją przyszłość, zwłaszcza gdy chodziło o przyszłość matrymonialną. Stosowali ku temu wiele praktyk magicznych. Obecnie chłopcy i dziewczęta wróżą sobie podczas wspólnej zabawy. Jednak w dawnych czasach młodzi mężczyźni, by dowiedzieć się czegoś o swojej przyszłej wybrance serca, wróżyli w „katarzynki”, czyli wigilię św. Katarzyny (24.11), panny, natomiast wróżyły sobie w „andrzejki”, czyli w wigilię św. Andrzeja (29.11).

Przykładowymi wróżbami są np. liczenie kołków w płocie w następujący sposób: kawaler, wdowiec, kawaler, wdowiec, itp. Ostatni kołek w płocie określał status przyszłego męża. Inną bardzo znaną wróżbą jest lanie wosku przez klucz, następnie, gdy każdy z uczestników zabawy miał swoją figurkę woskową, rzucano jej cień na ścianę, z którego odczytywano np. zawód przyszłego wybranka, czy będzie on bogaty czy biedny.

W czwartek 26 listopada w Warsztatach została zorganizowana zabawa andrzejkowa. Uczestnicy przygotowali na tą okazję różne gry i wróżby, dzięki którym dowiedzieli się kto jako pierwszy wyjdzie za mąż bądź ożeni się.
Jedną z pierwszych zabaw było wróżenie z kubeczków. Polega to na tym, że na stole stoją trzy kubki, odwrócone do góry dnem. Pod jeden z nich wkłada się pierścionek a dwa pozostałe zostają puste. Następnie były one przestawiane. Wybranie kubka, pod którym znajduje się pierścionek oznacza, że w najbliższym czasie wyjdzie za mąż bądź ożeni się. Natomiast wylosowanie pustego kubka nic nie zmienia. Według tej wróżby osoby, które w najbliższym czasie zmienią swój stan cywilny to: Magda Kotowska, Kasia Piasecka, Basia Piskorska, Iwona Magdziarz, Gosia Plewik, Andrzej Kudelski, Marek Kostrzanowski i Rafał Kamienobrodzki.

Kolejną zabawą było przekładanie bucików. Polega ona na tym, że osoby biorące w niej udział, ściągają buta ze swojej lewej nogi i ustawiają jeden za drugim przez całą salę, następnie, są one przekładane w takiej samej kolejności. Osoba, której but jako pierwszy przekroczy próg, jako pierwsza ze zgromadzonych wyjdzie za mąż, bądź ożeni się. W tej wróżbie zwyciężyła Magda Porębska.

Kolejna zabawa polegała na losowaniu wróżb. Zostały przygotowane karteczki z dobrą wróżbą, które następnie były losowane przez chętnych. Później trzeba było odczytać swoją wróżbę. Przykładowe sentencje:

1. Powiesz „przepraszam”;
2. Wróżba mówi, że będziesz siedział i zawijał je w te sreberka;
3. Wróżba ułatwi życie użytkownikowi.
4. Przez cały tydzień będziesz mówić „Do widzenia”, gdy będziesz jechać do domu, itp.

Ostatnią wróżbą przygotowaną na czas zabawy andrzejkowej były serca z imionami kobiet i mężczyzn. Jedno serce przygotowana zostało dla kobiet – z imionami męskimi, drugie dla mężczyzn – z imionami żeńskimi. Każdy z zainteresowanych przebijał szpilką serce i w ten sposób poznawał imię swojej przyszłej żony, bądź imię przyszłego męża.

Pomiędzy wróżbami trwała zabawa taneczna w rytmie disco. Były także znane i lubiane przeboje, np. Pociąg, gdzie w rolę maszynisty wcieliła się Magda Porębska. Zabawa trwała aż do odjazdu uczestników pierwszego kursu.

Eliza Cyfra

"AFRYKA" ...

W dniach 27-28 listopada 2015 w ramach spotkań z piosenką odbyły się XVIII Międzynarodowe Spotkania z Piosenką Nieprzetartego Szlaku „Afryka”. Organizator spotkania Akademia Artystyczna i Środowiskowy Dom Samopomocy.

Afryka to temat tegorocznego spotkania Artystów Nieprzetartego Szlaku (SANS). Każdorazowo Spotkania z Piosenką związane są z określonym tematem. Każdy zgłaszających się zespół, solista prezentował dwie piosenki nawiązujące do tematu cyklu Nieprzetartego Szlaku - „AFRYKA”. Wystąpiło szesnaście zespołów i solistów między innymi z Polski, Białorusi i Litwy.

Pierwszy dzień międzynarodowych spotkań z piosenką to warsztaty, które odbyły się w Centrum Arteterapii dla uczestników i terapeutów.

Tematy warsztatów:
Muzyka w przestrzeni teatru (instruktorzy) – prowadzący Vitalij Lyubota
Warsztaty bębniarskie (instruktorzy) - prowadzący  Stanislav Kyrylov
Improwizacja słowem (podopieczni) – prowadzący  Przemysław Buksiński
Rytm w głosie i ruchu (uczestnicy) – prowadzący Anastasiya Voytyuk

Warsztaty dla uczestników

W warsztatach, z naszego WTZ Janowica wzięli udział Daniel Leus, Adam Czerniak oraz instruktor Eliza Cyfra.
Drugi dzień to przegląd piosenki. Przegląd odbywał się w Zespole Szkół nr 5 na ul. Elsnera 5 w Lublinie.

Michał Stanowski, Joanna Kulikowska, Joanna Olszewska.

Rozpoczęcie Spotkania przez koordynatora Michała Stanowskiego oraz Joannę Kulikowską reprezentującą Kuratora Oświaty w Lublinie i Joannę Olszewską pełnomocnika prezydenta Miasta Lublin ds. osób niepełnosprawnych.

Przegląd wspomagali studenci drugiego roku Wydziału Artystycznego UMCS z Lublina, prowadząc rozśpiewki, przerywniki.

Animacja rozpoczynająca spotkanie.

 W przeglądzie wzięli udział m.in.:

1. Warsztaty Terapii Zajęciowej w Janowicy - PSOUU Koło w Łęcznej oraz solista Łukasz Lisek
2. Misericordia ze Stowarzyszenia Niesienia Pomocy Chorym z Lublina
3. ŚDS Bychawa
4. Sebastian Paca – Dom Samopomocy w Chełmie
5. Soliści ŚDS z Prawna
6. Warsztaty Terapii Zajęciowej - PSOUU Koło w Świdniku
7. LYRA z Litwy
8. Celejowskie słowiki
9. Kartynka, Świeży wiatr – Ukraina
10. Akademia Artystyczna- ŚDS
11. Złota młodzież – Ukraina
12. ŚDS Kraśnik
13. SOSW Puławy

Jako pierwszy zaprezentował się Zespół „ Bębnoludy” z Warsztatu Terapii Zajęciowej w Janowicy PSOUU Koło w Łęcznej. Zespół zaprezentował specjalnie przygotowane na przegląd składanki melodii afrykańskich w wykonaniu na instrumenty perkusyjne.
W czasie przeglądu oprócz „przerywników” słowno-muzycznych były konkursy tematyczne dotyczące Afryki.

Uczestnicy konkursu.

Uczestnicy z Ukrainy.

 Ach to my –Świdnik.

 Anastasiya Voytyuk – przerywnik z wolontariuszami.

 Łukasz Lisek z nagrodą.

Organizatorzy przygotowali dla występujących upominki, dyplomy, każdy uczestnik dostał piękną żywą różę. Nasza grupa Bębnoludy otrzymała bongosy, słodycze, dyplom okolicznościowy, a Łukasz statyw pod nuty, dyplom i słodycze. Bongosy to – instrument kubański składający się z dwóch na stałe połączonych ze sobą bębenków. Nagrody będą służyć zespołom do dalszej pracy a słodyczami poczęstujemy wszystkich naszych warsztatowiczów.

 *

Afryka to drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi. Zajmuje 30,37 mln km², czyli ponad 20,3% ogólnej powierzchni lądowej świata. Według danych z 2012 r. Afrykę zamieszkuje ok. 1 070 000 000 ludzi, co stanowi 1/7 ludności świata.
Kraje afrykańskie:

 

W czasie spotkania wyśpiewano wiele o Afryce: o ludziach, pustyni, zielonej Afryce. Slajdy jakie towarzyszyły występom pokazywały piękno i urok tego kontynentu.
Grupy zagraniczne i nasze zespoły połączyła wspólna zabawa do tego nie konieczne jest „władanie językami”.

„ Muzyka jest kluczem, taniec emocjami a śpiew myślami ...”

Dziękujemy za wspaniale spędzony czas.

Maria Lisek Zięba

Małe formy teatralne

W dniu 25 listopad 2015 r. Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną w Poniatowej było organizatorem XVII Przeglądu Małych Form Teatralnych „Mała scena duża radość”.
Przegląd odbywał się w Opolskim Centrum Kultury (kino) w Opolu Lubelskim w czterech kategoriach tj. teatr, poezja taniec, piosenka. Przegląd skierowany był do osób niepełnosprawnych, które zaprezentowały na scenie swoje osiągnięcia, umiejętności i zdolności artystyczne.

Widownia

 Na opolskiej scenie zaprezentowali się :
1.Zespół "Poniatowskie Promyki"- ze Szkoły Podstawowej w Poniatowej, z prezentacją teatralną "Bajka o nałogu"
2.Grupa teatralna "Marzenie" z Warsztatu Terapii Zajęciowej Poniatowa ,, z prezentacją teatralną "Mówiąc o miłości"
3.Zespół "Zagadka" ze SOSW w Kęble - z prezentacją tańców "Belgijka" i "Grek Zorba"
4.Grupa teatralna "Iluzja"- ZSS przy DPS W Matczynie z prezentacją teatralną "Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków"
5.Grupa teatralna "Kasta" – Środowiskowy Ośrodek Wsparcia „PINOKIO” z prezentacją teatralną "Bar odpowiedzialności"
6.z Warsztatów Terapii Zajęciowej w Janowicy PSOUU Koło w Łęcznej wystąpili:
- Solista Łukasz Lisek
- Poezja - Katarzyna Kozdra
- zespół "Bębnoludy" z prezentacją melodii świata
- zespół "Figiel" - z prezentacją teatralną "Miłość w 4 żywiołach"
7.Zespół  "Misz Masz"ze SOSW w Kęble z prezentacją teatralną "Mały Książe"
8.Grupa taneczna "Dynamiczni"- WTZ przy Puławskim Stowarzyszeniu na Rzecz Osób Niepełnosprawnych
9.Zespół "Sufler"- SOSW w Karczmiskach –"Kolorowa jesień"
10.Zespół taneczno - muzyczny "Pasjonaci" z PSOUU Koło w Świdniku oraz grupa wokalna "Ach to my"
11.Grupa "Refleksja" - Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych "Otwarty Krąg" w Kurowie z prezentacją poezji "Życie to dar"
12.Zespół "Kreska" - WTZ PSOUU Koło w Rykach z prezentacją teatralną "Bajka o uczuciach" oraz piosenki
13.Soliści - ŚDS Prawno
14.Grupa teatralna "ZODIAK" - Zespół Dziennych Domów Pomocy Społecznej -DOA w Puławach z prezentacją "Jaś i Małgosia w wersji proekologicznej"
15.Grupa teatralna ŚDS W Laskach – z prezentacją "Upiór w operze"
16.Zespół "Vectis" - Środowiskowy Ośrodek Wsparcia "PINOKIO", piosenki

Podczas wszystkich prezentacji zebrani żywo reagowali na prezentowane spektakle, muzykę. Rozmawiając z poszczególnymi grupami odczuwało się że wszystkim udzieliła się wspaniała atmosfera, u każdego widać było wielką radość, zadowolenie.
Z WTZ w Janowicy najpierw zaprezentował się solista Łukasz w piosenkach bardzo dynamicznych przygotowanych specjalnie na ten przegląd. Wykonywane utwory były wg jego aranżacji. Śpiew Łukasza porwał publiczność było też wspólne śpiewanie.

Publiczność

Zaraz po Łukaszu z poezją wystąpiła Kasia Kozdra recytując piękny wiersz autorstwa Czesława Miłosza "Przypowieść o maku"

Kasia Kozdra

  "Na ziarenku maku stoi mały dom 
Pieski szczekają na księżyc makowy 
I nigdy jeszcze tym makowym psom, 
Że świat jest większy, nie przyszło do głowy. 

Ziemia to ziarenko - naprawdę nie więcej, 
A inne ziarenka - planety i gwiazdy. 
A choć ich będzie chyba sto tysięcy, 
Domek z ogrodem może stać na każdej. 

Wszystko w makówce. Mak rośnie w ogrodzie, 
Dzieci biegają i mak się kołysze. 
A wieczorami, o księżyca wschodzie 
Psy gdzieś szczekają, to głośniej to ciszej."

Mieszkańcom tego makowego świata nie przychodzi nawet do głowy, że świat może być inny, większy. W wierszu zostały zestawione na zasadzie kontrastu ziemia i ziarenko maku. Mówiąc o tym zestawieniu, możemy nawiązać do pewnych cech ludzi. Są oni często zapatrzeni w siebie, ograniczeni „i nigdy jeszcze (...) że świat jest większy nie przyszło (im) do głowy”. Takich światów może być wiele, tylko ludzie nie zdają sobie z tego sprawy, wolą myśleć, że są jedyni. Ważna jest również przenośnia: „domek z ogrodem”, która oznacza to, co każdemu jest bliskie. Jednak na ziarnku maku mieści się jeden dom z ogrodem. Ludzie są samotni, każdy żyje we własnym świecie. Nie zauważają innych, zamykają się we własnych problemach, choć wokół tylu innych ludzi. Ziarnko maku jest czymś niesamowicie małym. Jedno praktycznie nic nie znaczy, jest niemal całkowicie niewidoczne. W „Przypowieści o maku” Czesław Miłosz dokonuje czegoś niesamowitego - na osobnych ziarenkach umieszcza domy a nawet psy. Czemu ma służyć ten zabieg?

Zespół „Bębnoludy” dedykował swój występ uczestnikom zespołu "Otwarty Krąg" ze Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych w Kurowie oraz organizatorom, dziękując za możliwość udziału, wspólnego przebywania, za pamięć i gościnność. Podziękowania skierowane zostały na ręce p. Marty Krzeszowskiej  – Kierownik SOW „Pinokio” w Poniatowej i Prezesa Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną p. Tadeusza Burka. Zespół porwał swoją melodyjnością publiczność, wiele osób spotykanych w holu gratulowało nam występu.
Tematyka występów bardzo różnorodna w większości odnosząca się do naszej codzienności, do życia, miłości, trudności, słabości, radości.
Zespół "Otwarty Krąg" w swojej prezentacji „Życie to dar” powiedział i zaśpiewał tak wiele słów o życiu.

"... Bo życie to śmiech i chwila co trwa, 
bo życie to bieg i w oku łza.
Bo życie to dar i uczuć deszcz,
więc każdą z tych chwil, dla siebie bierz ..."

Gościem specjalnym XVII Przeglądu Małych Form Teatralnych – były Chearliderki i grupa taneczna działająca przy Opolskim Centrum Kultury "DISCO ROBACZKI".

Mali artyści pokazali wspaniałe show.

Kolejny występ, który ujął za serce niejedną osobę na widowni, to "Pasjonaci" z PSOUU Koło w Świdniku.

Wózek to nie bariera, wózek to nie przeszkoda, wystarczy tylko chcieć coś dać od siebie, wystarczy tylko chcieć coś robić, a codzienność staje się radośniejsza.
Zespół „Figiel” wystąpił z prezentacją „Miłość w czterech żywiołach”. Spektakl pokazuje w jaki sposób zabiegać o miłość. Poprzez cztery żywioły - Ziemię, Wiatr, Wodę, Ogień, pokazane jest jak pielęgnować miłość mimo zagrożeń. Przeszkody jakie napotyka i pokonuje na swojej drodze dwoje ludzi to ciągła walka o miłość, która przynosi efekt.

Reprezentanci zespołu z nagrodą

Tadeusz Burek – Prezes Stowarzyszenia "SONI" i Łukasz Lisek z nagrodą.

Kiedy przyszła pora na odbiór nagrody przez Zespół „Bębnoludy” wśród reprezentantów zespołu był Łukasz Madej ( pierwszy raz uczestniczył w zespole na wyjeździe) odbierając statuetkę z wielkim podnieceniem, radością, powiedział do mikrofonu: „mam nagrodę ...”. Dla tej jednej chwili warto było znaleźć się w Opolskim Domu Kultury.

Reprezentanci Bębnoludów Rafał i Łukasz M. przy mikrofonie.

W sumie zaprezentowało się ponad 200 osób. Wszyscy uczestnicy zostali obdarowani przez organizatorów przeglądu: słodyczami, okolicznościowymi dyplomami, statuetkami, pysznym obiadem. O każdym występie można napisać wiele, były wspaniałe. Po raz kolejny była to okazja do wymiany doświadczeń, sprawiania radości i wielkiej integracji. Osoby niepełnosprawne w swojej bezpośredniości reagują na wszystko co ich otacza i piękno i zło. Zróbmy wszystko, aby tych pięknych radosnych chwil było jak najwięcej, cieszmy się z otaczającego świata, bo życie mamy jedno i Kochajmy Go.
Występom towarzyszyła wystawa różnych prac wykonanych przez uczestników Środowiskowego Ośrodka Wsparcia ,,Pinokio”, bufet z ciastem, kawą, herbatą , napojami. Pyszności ...

"chcę mieć w sobie tyle siły, by odnaleźć sens

by dostrzec piękno poranków

budzić i zasypiać z uśmiechem,

rozkoszować się cudem życia"

Rozkoszujmy się każdym dniem, naszą codziennością, chociaż nie raz jest trudno. Trudno, nikt nam nie obiecywał, że będzie łatwo, doskonale wiemy, że warto robić to co robimy ...
Dziękujemy za organizację tego przeglądu i zaproszenie tak wielu.

Maria Lisek-Zięba

Konferencja „Mówisz?! Mówię! – DOBRE PRAKTYKI”

To, co dziś jest rzeczy­wis­tością, wczo­raj było niereal­nym marzeniem. (P. Coelho)

            Przedstawiciel placówki PSOUU Koło w Łęcznej w dniu 30 października 2015 r. uczestniczył w konferencji dotyczącej alternatywnych form komunikacji zorganizowanej przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w Łęcznej. 

 

            Sala konferencyjna w budynku starostwa łęczyńskiego była zapełniona po brzegi, co świadczyło o bardzo dużym zainteresowaniu proponowaną tematyką, chęci uzupełniania dotychczasowej wiedzy oraz dzielenia się dobrymi praktykami – motywującymi do działania i pokazującymi, że warto się starać. Pokonywanie barier komunikacyjnych, komunikacja wspomagająca, rozwijanie kompetencji komunikacyjnych, metody alternatywnej komunikacji były tematami poruszanymi podczas spotkania, na którym nie zabrakło wielu wyjątkowych specjalistów, ekspertów w swoich dziedzinach. Byli to:

-      dr Magdalena Grycman – doktor nauk humanistycznych w zakresie psychologii, neurologopeda (wykład wideo)

-       mgr Barbara Tomala-Chudzik – pedagog specjalny, logopeda ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2 w Lublinie

-   mgr Gabriela Pietras – nauczyciel, pedagog specjalny ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Karczmiskach

-          mgr Iwona Lis – nauczyciel ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego
w Zamościu

-          przedstawiciel MÓWika, polskiego programu do komunikacji

-     Michał Woźniak – użytkownik alternatywnych form komunikacji, tester stron internetowych ze Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji, v-ce prezes Stowarzyszenia „Mówić bez słów”, osoba niepełnosprawna

Zaprezentowano takie metody jak:

AAC – komunikacja wspomagająca i alternatywna opierająca się o wszelkie działania, których celem jest pomoc w porozumiewaniu się. Zamiast wypowiadania słów można używać znaków graficznych (piktogramów, obrazków, symboli), znaków manualnych (gestów) lub znaków przestrzenno-dotykowych (np.przedmiotów).

Model PECS – wspomagający pakiet interwencji rozwijających umiejętności porozumiewania się dla osób z autyzmem i spektrum autyzmu lub/i innymi zaburzeniami rozwojowymi.

MÓWik – oprogramowanie do komunikacji wspomagającej i alternatywnej na tablety, przeznaczone do stosowania u osób niepełnosprawnych w celu łagodzenia lub kompensowania skutków urazu, choroby lub niepełnosprawności.

Uświadomienie istnienia różnorodnych metod oraz zaprezentowanie efektów indywidualnej pracy z osobami mającymi trudności w mówieniu, z różnych przyczyn, dało możliwość dostrzeżenia dobrych praktyk w rehabilitacji podstawowej i niezbędnej funkcji człowieka jaką jest komunikacja. Eksperci podkreślali, że prezentowane metody służą nie tylko dzieciom, ale i dorosłym by pokonywać bariery i być niezależnym.

Katarzyna Kuzioła

WTZ Janowica

Miłość w czterech żywiołach

„Musisz żyć dla innych, jeśli chcesz żyć z pożytkiem dla siebie”. (Seneka)

"Miłość w czterech żywiołach" to tytuł najnowszego spektaklu zespołu ”Figiel” działającego w Warsztacie Terapii Zajęciowej w Janowicy przy PSOUU Koło w Łęcznej.

30 października, zespoły „Figiel”,”Bębnoludy” i solista Łukasz Lisek zaprezentowali swój najnowszy repertuar dla uczniów Szkoły Podstawowej w Nadrybiu. Warsztat od lat współpracuje ze szkołą, realizując wspólnie projekty, uczestnicząc w różnych wydarzeniach kulturalnych.
Występ był możliwy dzięki otwartości dyrektora szkoły - pani Marii Paryły.

Od prawej stoją kierownik WTZ oraz pani dyrektor Szkoły Podstawowej

 

Jako pierwszy zaprezentował się zespół „Bębnoludy” w osiemnastoosobowym składzie, prezentując swoje premierowe utwory z muzyką afrykańską oraz znane - polkę „Kijem capa”, „Ciap ciap sound” , składankę „Kankan”. Zabawy było co niemiara, zwłaszcza, że do jednego z utworów zaproszone zostały dzieci i młodzież szkolna. Po krótkiej nauce grania, przyszedł czas na wspólny występ.

„ Bębnoludy” i uczniowie szkoły

Widownia – uczniowie i nauczyciele

Kolejny punkt programu to prezentacja spektaklu teatralnego pt. „Miłość w czterech żywiołach”.
W czasie kiedy „aktorzy” przebierali się do występów, uczniowie zostali wprowadzeni w tematykę żywiołów przez p. M. Lisek. Okazało się, że uczniowie posiadają bardzo dużą wiedzę w tym zakresie. Wiedza uczniów na temat żywiołów została poszerzona o inne kultury- chińską i japońską .

 „Miłość w czterech żywiołach”- to zabieganie dwojga ludzi o miłość. Żywioł Ziemia, który daje początek spektaklowi, to stabilność, rodzenie się życia, miłość. Ziemia to fundament żywiołów, ich podstawa. Większość naszego życia znajduje się pod jej wpływem. Kiedy chodzimy, siedzimy, stoimy, jemy, śpimy, oddychamy, wykonujemy naszą pracę, dbamy o rośliny, pracujemy z żywiołem ziemskim. W spektaklu żywioł Ziemia pokazana jest matka natura. Daje ona dwa nasiona siewcom/ogrodnikom, którzy posadzili je i pielęgnowali. Uprawie zagrażał wiatr, woda, ogień. Pielęgnacja była bardzo dobra, bo z nasion wyrosły 2 piękne kwiaty okazując sobie wielkie uczucie.

Ziemia

 Ziemia

Żywioł  Powietrze inspiruje i pozwala rozprzestrzeniać się informacjom, jest nam niezbędny do życia - każdy nasz oddech tego dowodzi. Czerpiemy z tego żywiołu też i inne korzyści - wykorzystuje się go w młynach wiatrowych, w miechach kowalskich do podsycania żaru, wiaterek w lecie jest ratunkiem dla spoconego ciała. Żywioł powietrza może być wielkim zagrożeniem, bo przecież może zawiać tak, że drzewa powyrywa, strzechę zerwie, ba całą chałupę nawet zburzy! Powietrze to też śmiercionośne błyskawice i głośne grzmoty, wiele budowli przez piorun spłonęło, uległo zniszczeniu. W spektaklu mimo zagrożeń dwoje ludzi walczy o siebie i swoją miłość.

Dwoje ludzi walczących o miłość – Małgosia, Daniel

Woda,  żywioł postrzegany jako najbliższy życiu, to uczucia, emocje, sny i sprawy ukryte w podświadomości. Jednak jak wszystkie żywioły podstawowe, ten również nie jest ani dobry ani zły. Bo żywioł wody to niezbędna każdemu do życia woda, ale i zima, która odbiera bezlitośnie życie słabo odzianym nieszczęśnikom. To zagotowana woda na potrawkę i rzeka, w której można zatonąć. To życiodajny deszcz po okresie suszy, ale i niszczycielski grad. W spektaklu dwoje ludzi wygrywa walkę z wodą i są razem.

Żywioł ogień - Adam

Ogień,  żywioł kojarzony jest przede wszystkim z niebezpieczeństwem i niszczycielską siłą trawiącą wszystko co stanie na jej drodze. Jednak rozważnie wykorzystany jest też siłą twórczą, czy wręcz życiodajną. Brudne rany oczyszczane są ogniem - to może uratować życie. Ogień w palenisku, żar w kuźni, pochodnia, wybuchający wulkan, słońce, to przykłady manifestacji żywiołu ognia.

Zakończenie spektaklu

Podziękowania

Przeszkody jakie napotykało  i pokonywało na swojej drodze dwoje ludzi, to: wiatr, woda i ogień. Zabieganie i walka o miłość przynosi pozytywny efekt.
Spektakl został opracowany na bazie doświadczeń i zajęć warsztatowych przywiezionych z Węgier. Nasi aktorzy  przygotowywali się do tego długo i solidnie.
Sam żywioł Ziemia prezentowany był przez nasz zespół „Figiel” na Międzynarodowych Warsztatach Artystycznych i Festiwalu twórczości osób niepełnosprawnych w Nyíregyháza – Węgry.

Z  historii :
Chińczycy już w II tysiącleciu p.n.e. wyróżniali pięć żywiołów: wodę, ogień, drewno, metal i ziemię.
Japończycy także uznają pięć żywiołów, ale są to: powietrze/wiatr , ogień, woda, ziemia, pustka/niebo.

Kolejna prezentacja artystyczna tego dnia to występ Łukasza z repertuarem piosenek folkowych we własnej aranżacji.

Grupy artystyczne z warsztatu i solista prezentując swój repertuar artystyczny wspierają starania Zarządu Koła w Łęcznej zmierzające do zakupu franczyzy na wytwarzanie podpałek ekologicznych, a tym samym pomagają we wprowadzeniu nowej formy zajęć w WTZ. Chcemy zwiększyć atrakcyjność zajęć w placówce WTZ, wyposażyć uczestników w nowe umiejętności przydatne do odnalezienia się na rynku pracy, zwiększyć poczucie własnej wartości, sprawczości oraz polepszyć ogólną jakość życia i wpłynąć na samodzielność.
Propozycję produkcji  i sprzedaży ekologicznych podpałek złożył nam K-Lumet z Zakładu Aktywizacji Zawodowej z Jarosławia.

 „Kropla drąży skałę nie siłą, lecz ciągłym padaniem”. (Owidiusz)

Poprzez ciągłe szukanie, pukanie do drzwi, szukanie ludzi wrażliwych wierzymy, że uda nam się zrealizować  to zadanie.
Dziękujemy p. dyrektor szkoły za „cegiełkę” przekazaną nam na ten cel. Dziękujemy za pyszny obiad oraz wspólnie spędzony czas.

Maria Lisek Zięba