Świdnickie świętowanie

Na zaproszenie Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Świdniku, młodzież i opiekunowie z Warsztatu Terapii Zajęciowej w Janowicy uczestniczyli w dniu 08 czerwca 2014 r. w uroczystym świętowaniu Dnia Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. Z uczestnikami spotkania spotkali się  przedstawiciele samorządu oraz społeczeństwo lokalne.

p. Iwona Ratajczak przewodnicząca Zarządu Koła PSOUU w  Świdniku

 Tegoroczne spotkanie różniło się od poprzednich edycji. Świętowanie rozpoczęte zostało liturgią mszy świętej w kościele pw. Chrystusa Odkupiciela, a po mszy odbył się „Marsz Godności”. Kolejnym punktem świętowania był Wiosenny Przegląd Piosenki – Świdnik 2014.
Hasło przewodnie spotkania „ Bogatym nie jest ten kto posiada lecz ten co daje”
W przeglądzie zaprezentowały się między innymi zespoły artystyczne z: WTZ Janowica, Świdnik, Mełgiew; DPS Krzesimów, DCA Świdnik; Zespół Tańca Ludowego-Świdnik, Zespół Akrobatyczny-Świdnik; Zespół Pieśni i Tańca Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, Zespół Śpiewaczy z Podzamcza, Zespół Wokalny MOK Świdnik.
Imprezy towarzyszące to: wystawa prac osób niepełnosprawnych, blok zabaw dla dzieci, stoisko kosmetyczne.
Zespół „Bębnoludy” zaprezentował w Świdniku wiązankę melodii świata ( min. melodie polskie, chorwackie, ukraińskie, holenderskie, greckie, jugosłowiańskie, niemieckie) w wykonaniu na instrumentach perkusyjnych a solista Łukasz Lisek wykonał do własnej aranżacji utwory: „Nikt na świecie nie wie”, „ Córko rybka”, „Nosa”, „La bamba”.

"Bębnoludy”

 Wszyscy uczestnicy spotkania oprócz poczęstunku otrzymali pamiątkowe dyplomy, statuetki i upominki.
W Polsce żyje około 380 tysięcy osób z niepełnosprawnością intelektualną. Według danych WHO, ten rodzaj upośledzenia dotyka około jednego procenta społeczeństwa..

Takie spotkania, to okazja do pokazania, że upośledzenie umysłowe nie powinno i nie może być przyczyną dyskryminacji. Spotkania, imprezy integracyjne, pokazywanie twórczości osób niepełnosprawnych jest przełamywaniem barier, zmianą stereotypów myślowych. Niepełnosprawny to też człowiek to podmiot nie przedmiot. Inny nie znaczy gorszy.

Człowiek nie jest przedmiotem lecz podmiotem.

Nie jest czymś ale kimś.

Celem obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną jest uświadomienie społeczeństwu różnorodności osób z tym rodzajem niepełnosprawności, pokazanie ich możliwości, a także zwrócenie uwagi na bariery – edukacyjne, zawodowe, komunikacyjne, prawne, kulturalne, a przede wszystkim mentalne, które uniemożliwiają im prowadzenie normalnego życia.
Ocalić godność 
/ z tomiku wierszy "Człowiek dla człowieka” ks. Roman Indrzejczyk /
To już nie jest ten świat, teraz jest inaczej...
Szlachetnie postąpisz -
gotowi cię wyśmiać.
Nie skrzywdzisz człowieka -
powiedzą, żeś głupi.
Straciłeś okazję, żeby się odegrać -
naiwny - osądzą.
Zachęcać cię będą -
wydrwij to co święte,
zabłyśnij skandalem -
wnet będziesz na szczycie
i zdobędziesz sławę.
A jednak,
a jednak to wszystko nieprawda !
Pozostań szlachetnym
i nie krzywdź, nie wyśmiewaj -
Świat wciąż tego pragnie i dobra wciąż szuka.

To dobro, szlachetność należą się wszystkim. W Świdniku mogliśmy podziwiać piękne pracę, wyroby osób niepełnosprawnych nie jeden zdrowy, sprawny nie jest w stanie osiągnąć taki poziom doskonałości i piękna.
Dziękujemy Pani Iwonie Ratajczak przewodniczącej Zarządu Koła i wszystkim organizatorom za spotkanie, wspólnie spędzony czas oraz kolejną edycję Wiosennego Przeglądu Piosenki.

Mara Lisek-Zięba

Koncert Radości i Nadziei

„Podczas każdego tańca, któremu oddajemy się z radością, umysł traci swoją zdolność kontroli, a ciałem zaczyna kierować serce ”.


Po raz siedemnasty 15 maja 2014, Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Nidzicy organizowało - Koncert Radości i Nadziei.
Na zaproszenie przewodniczącej Zarządu Koła w Nidzicy, Pani Ewy Gałka w koncercie brali udział przedstawiciele Koła PSOUU w Łęcznej. Koło w Łęcznej w koncercie reprezentował zespół „Bęnoludy” i solista Łukasz L.
Patronem placówek Koła w Nidzicy jest nasz Wielki Polak – Święty Jan Paweł II, to Jemu dedykowany był koncert . To spotkanie niepełnosprawnych artystów i nie tylko, to świętowanie też Dnia Godności Osób Niepełnosprawnych.
Koncert rozpoczęty został otwarciem wystawy prac artystycznych osób niepełnosprawnych.


Rozpoczęcia koncertu dokonała Pani Ewa Gałka – przewodnicząca Zarządu Koła, dyrektor.
Podczas Koncertu zaprezentowały się zespoły z: Nidzicy, Warszawy, Olsztyna, Olsztynka, Ostródy, Uzdowa, Zakrzewa, Dobrego Miasta, Elbląga oraz Łęcznej. Spotkanie poprowadzili Rafał Ziółkowski i Milena Chałubowicz.

Bębnoludy

Nasz Zespół zaprezentował dwu częściową składankę melodii świata w wykonaniu na instrumentach perkusyjnych.
„ To co jest przyczyną twoich najgłębszych cierpień,
jest zarazem źródłem twoich największych radości”.
W bieżącym roku prezentujące się zespoły prezentowały muzykę na żywo z wykorzystaniem różnych instrumentów. Uczestnicy i widzowie bawili się znakomicie przy piosenkach i występach tanecznych. Przedstawiciele władz samorządowych od początku do końca koncertu kibicowali występującym . Wszyscy występujący otrzymali upominki przygotowane przez organizatorów i nagrody zespołowe.


Zakończeniem koncertu było odśpiewanie piosenki do tekstu Don Wasyla „Jedno jest niebo dla wszystkich.....”
„Jedno jest niebo dla wszystkich i jedno słońce nad nami.
A my jak dzieci miłości pragniemy bez granic, bez granic”.
oraz ulubionej piosenki oazowej Patrona – Jana Pawła „Barka „ w nowej wersji.
Na wszystkich gości po koncercie czekał poczęstunek/obiad, a po zakończeniu, dyskoteka dla uczestników i spotkanie dla opiekunów grup.


„Są dwa rodzaje szczęścia na świecie, jedno małe - być szczęśliwym, drugie wielkie - uszczęśliwiać innych”.
To uszczęśliwienie innych, to wyjazd grup drugiego dnia nad jezioro Omulew. W Jabłonce, nad brzegiem jeziora wśród rozległych lasów Puszczy Napiwodzko-Ramuckiej czekały na nas łodzie, ognisko, zabawa.

Miejscowość swoim urokiem i spokojem kusi, a przepiękne lasy zachęcają do spacerów, można tu spotkać dziką zwierzynę, w tym jelenie, dziki, wilka, bobry, orła bielika, kormorany , czaple i inne.
Naprawdę istnieje tylko jedna radość: obcowania z ludźmi.

Dzięki uprzejmości i gościnności gospodarzy spędziliśmy w Nidzicy cztery dni, nie zabrakło zwiedzania przez grupę miasta w tym miejsc szczególnych oraz placówek Koła.

Zamek w Nidzicy (niem. Neidenberg) Krzyżacy zbudowali w latach 1370-1407. W 1945 roku zbombardowały go rosyjskie samoloty. Odbudowany w 1965 roku mieszczą się w nim: Muzeum Ziemi Nidzickiej, Nidzicki Ośrodek Kultury i Biuro Turystyczne, hotel, restauracja, galeria malarstwa, pracowni rzeźby oraz bractwa rycerskiego. Zamek krzyżacki – powstał w II połowie XIV wieku. Jest on największym pokrzyżackim zamkiem rezydencyjko – obronnym na Mazurach. Zamek był siedzibą wójtów – komturów, urzędów miejskich, był wykorzystany również jako więzienie, a przed 1945 rokiem mieścił się w nim sąd obwodowy.

Na zamku

Dziękujemy, dziękuję, Pani Ewie za zaproszenie, gościnność; pracownikom za pyszne posiłki , pomoc; rodzicom za zgodę na wyjazd; przewoźnikowi za bezpieczną jazdę.
„Trzeba ludzi uczyć w granicach możliwie najszerszych,
nie tylko z książek czerpać mądrość, ale z nieba, ziemi, z dębów i buków.
Trzeba uczyć z kontaktów z innymi, z bycia razem”.
Korzystamy z tej mądrości i staramy się ją przekazywać naszym podopiecznym jak najlepiej.

M.Lisek-Zięba

Karty historii

 „Piękno jest obecne, trzeba tylko chcieć je widzieć lub przynajmniej rozmyślnie nie zamykać oczu”

 (Fontan Theodor)

Podopieczni placówek Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Łęcznej dzięki pozyskanym środkom finansowym w ramach ogłoszonego konkursu przez Urząd Marszałkowski w Lublinie, mogli po raz kolejny w dniach 7 - 8 maja 2014 r. podziwiać piękno Lubelszczyzny.
Dofinansowane zadanie o nazwie: „Perełki Lubelszczyzny - sposobem na odkrywanie kart historii, wędrówka Nadwiślańskim szlakiem - Turystyka bez barier ” to szansa nie dla jednej ale 31 osób niepełnosprawnych.
Szlak Nadwiślański rozpoczyna się w Dęblinie, który w XIX w. pełnił funkcję miasta-twierdzy. W zabytkowym zespole pałacowo-parkowym mieści się od 1925 r. słynna lotnicza "Szkoła Orląt", Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych.
Wyjazd na wycieczkę dał możliwość poznania ciekawych miejsc, odkrywał karty historii o której nie zawsze wiemy czy pamiętamy. Nadwiślański Szlak ma tak wiele do zaoferowania, że można by zorganizować wycieczkę nawet tygodniową. W związku, że nasza grupa to osoby niepełnosprawne z ograniczonymi możliwościami w poruszaniu się, wybraliśmy na zwiedzanie w pierwszej kolejności miejsca w których należałoby być, poznać je.
 Pierwsze kroki skierowaliśmy do Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, to niesamowity Pomnik Historii. Muzeum w Kozłówce barokowo-klasycystyczny pałac z I poł. XVIII wieku obchodzi w tym roku 70 lecie swojego istnienia.



Pałac zbudowany został w latach 1736-1742 od 1979 r. jest siedzibą muzeum (od 1992 Muzeum Zamoyskich w Kozłówce).To w Kozłówce jest jedna z pierwszych w Europie a jedyna w Polsce Galeria Sztuki Socrealizmu znana również jako "Muzeum Socrealizmu".



Udając się do Puław nie sposób było pominąć Sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy (w planach wycieczki nie ujęte zwiedzanie) ale warto było wstąpić do Matki Bożej prosić o dobrą pogodę i siły.  Tradycja kultu Matki Bożej w Kęble i Wąwolnicy sięga jak mówią zapisy, okresu najazdów tatarskich na Rzeczpospolitą pod koniec XIII w.
Kolejne miejsce które odwiedziliśmy to Puławy. Podziwialiśmy barokowy  zespół pałacowo-parkowy o charakterze półobronnym  z licznymi zabytkowymi budowlami i rzeźbami.Pałac Czartoryskich  otoczony jest parkiem krajobrazowy o powierzchni 30 ha.



Nasz przewodnik p. Ryszard w bardzo przystępny i zrozumiały dla wszystkich sposób odkrywał karty historii odwiedzanych miejscowości.



W Puławach w parku podziwialiśmy Świątynię Sybilli, nad wejściem widnieje jakże wymowny napis: "Przeszłość – Przyszłości”. Świątynia powstała z myślą o gromadzeniu pamiątek narodowych, które miały pobudzać uczucia patriotyczne i miały dawać nadzieję na lepszą przyszłość Polski. Gościem Izabelii Czartoryskiej bywał car Aleksander II, zamieszkiwał w Domku Żółtym, zwany również Aleksandryjskim. Swoje dzieciństwo spędził tu poeta Bolesław Prus, z miastem związany jest też kolejny poeta Stefan Żeromski. W Puławach mamy najwięcej w kraju instytucji naukowych:
1.Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa
2.Instytut Pszczelnictwa
3.Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa
4.Instytut Nawozów Sztucznych
5.Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy

Małgosia i Paweł z opiekunem

Małgosia i Paweł mimo ograniczeń ruchowych świetnie sobie radzili w wędrowaniu, pokonywali przy pomocy kolegów, koleżanek i opiekunów trasę wycieczkową z uśmiechem na twarzy.
 " To możliwość spełnienia marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące. "  Pauli Coelho
Z Puław pojechaliśmy do wsi Gołąb, (w której w roku 1656 Stefan Czarniecki stoczył bitwę z wojskami szwedzkim.) podziwialiśmy kościół parafialny,Domek Loretański, Muzeum Nietypowych Rowerów. Kościół w Gołębiu pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, Świętego Floriana i Świętej Katarzyny jest sanktuarium Matki Boskiej Loretańskiej – Patronki ludzi w drodze. To sanktuarium według informacji przewodnika winien odwiedzić każdy turysta.
Domem Loretańskim nazywa się wierną kopię domu Świętej Rodziny z Nazaretu. Sanktuarium w Gołębiu jest jedną z replik Santa Casa Loreto. Dzięki bogatej dekoracji rzeźbiarskiej stanowi unikalny przykład architektury późnorenesansowej. Niezwykłą ozdobą tej budowli są ceramiczne posągi proroków nawiązujące do sztuki Michała Anioła.
Muzeum nietypowych rowerów, obejrzeliśmy, wypróbowaliśmy jeżdżąc, rowery poziome, rowery cyrkowe. Największą frajdę sprawiała jazda na rowerach, niepełnosprawność nie była w tym przypadku problemem , kto chciał korzystał swoich sił w jeździe.

Małgosia W.

Ania Sz.

Kolejny szlak wiódł do Janowca, tam usłyszeliśmy historię o zamku Firlejów z XIVw,   następnie nasi wycieczkowicze pojechali kolejką nad Wisłę gdzie czekała ich kolejna atrakcja w postaci spacerku po Wiśle – statkiem.

Po tej atrakcji zmęczeni ale zadowoleni udaliśmy się na obiad, kolację i nocleg.

Kolejny dzień rozpoczęliśmy od zwiedzania nie zaplanowanego muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie. Dzięki uprzejmości pracowników muzeum poznaliśmy „kawał” pięknej historii.
Do budynku muzeum prowadzi droga wzdłuż której rosną drzewa - dęby i buki. Dworek jest w stylu klasycystycznym. Budowla w której zachowana jest symetria, użycie elementów architektury greckiej czyli kolumny, przed budynkiem wśród krzewów znajduje się pomnik Jana Kochanowskiego.Odnosi się wrażenie, że Kochanowski wyszedł przed dwór, aby powitać przybyłych. Wśród zbiorów muzeum znajduje się kolekcja gobelinów.
W sześciu salach poznaliśmy różne okresy życia Kochanowskiego i przyporządkowane tym okresom utwory poetyckie, z których cytaty znajdują się na ścianach w poszczególnych salach. Każda z sal posiada swoje hasło; są to: „Kształtowanie”, „Renesansowy manifest poety”, „Poeta Czarnoleski”, „Poeta i obywatel”, „Pisarz przy pracy”, „Poeta nieśmiertelny”.
„ Stoisz w samym środku świta ,
możesz się rozglądać dookoła i widzieć wszystko, co istnieje.
Nie należysz całkowicie ani do nieba, ani do ziemi,
ani śmiertelny jesteś, ani nieśmiertelny,
możesz sam siebie tworzyć i ugniatać, możesz stać się zwierzęciem,
ale możesz się odrodzić w Bogu podobnej postaci.
Ty jeden możesz się rozwijać,
możesz rosnąć według własnej woli, masz w sobie zarodki wszelakiego życia „

Ten jakże wymowny cytat widnieje w sali nr 1 muzeum, mówi o godności człowieka
„ ... Kochanowski był talentem miary niepospolitej. Od dawna uznawany nie tylko w Polsce ale i w całej słowiańszczyźnie  za indywidualność artystyczną na przestrzeni od średniowiecza do romantyzmu ...”.



Z Czarnolasu udaliśmy się do Kazimierza nad Wisłą gdzie podziwialiśmy renesansowe kamieniczki, ruiny zamku z XIV w., kościół farny. W świątyni na szczególną uwagę zasługują wspaniałe organy, należące do najstarszych w Polsce. Oprawa organów wykonana w 1620 roku w modrzewiowym drewnie, w stylu flamandzkim.W barokowym ołtarzu widnieją dwa obrazy przedstawiające św. Kazimierza oraz męczeństwo św. Bartłomieja.
 Muzeum Nadwiślańskie, jego główną siedzibę stanowi spichlerz zbożowy pochodzący z końca XVI wieku. Wmuzeum poznaliśmy zbiory przyrodnicze z zakresu geologii, paleontologii, botaniki i zoologii, pochodzące głównie z terenu Kazimierskiego Parku Krajobrazowego, liczące ponad 12 000 okazów.



Kolejne miejsce na trasie wycieczkowej to Opole lubelskie - Zespół klasztorny Pijarów, Pałace Lubomirskich oraz Park Miejski.



Następna karta historii to Piotrawin – perła Powiśla, ołtarz główny w stylu barokowym z XVIII wieku. Obok ołtarza przechowywane są relikwie św. Stanisława w relikwiarzu z 1700 r. Ambona z roku 1700. Na balustradzie chóru znajdują się obrazy przedstawiające Chrystusa, czterech ewangelistów, św. Tomasza Ap. i św. Stanisława BM. Przy kościele jest Droga Krzyżowa - Kalwaria Piotrawińska a w dole płynie królowa naszych rzek Wisłą.



Piotrawin ośrodek kultu św. Stanisława i miejscem licznych cudów. Przybywali do tego miejsca pielgrzymi między innymi książęta, biskupi, królowie. Kronikarz Długosz mówi o masowym napływie Polaków w święto 8 maja. To w Piotrawinie rosła lipa korzeniami do góry.
Biskup zerwał gałązkę lipy i wsadził ją wierzchołkiem w ziemię w pobliżu grobu, rzekł: Rośnij na pamiątkę! Lipa, która robiła wrażenie drzewa rosnącego korzeniami do góry, dotrwała do 1930 roku. Zniszczyła ją burza.
Dużo pieszych przejść i ograniczenia ruchowe naszych wycieczkowiczów nie pozwoliły być we wszystkich zaplanowanych miejscach. To zapewne zmobilizuje nas do podjęcia kolejnych planów wycieczkowych przecież „nie od razu Kraków zbudowali”. Lubelszczyzna ma tyle ciekawych miejsc a nasi podopieczni chcą wędrować więc znów ruszymy....
 „Dopóki mogę iść o własnych siłach, pójdę tam, gdzie zechcę”
 Wybrane wypowiedzi uczestników o wycieczce:
Małgosia P.- „ było ciężko ale poznałam super miejsca, nigdy bym tego nie zobaczyła”
Paweł M. – „ nogi bolą ale odpocznę wieczorem, zabierze mnie pani jeszcze...”
Małgosia W. – „bardzo podobało mi się, poznaję nowe miejsca, wszędzie jest tak pięknie”
Andrzej K.- „odłożyłem wizytę u lekarza , cieszę się bo dzięki temu, że jestem w WTZ mogę poznawać piękne miejsca, a będąc w domu nic bym nie zobaczył”
Łukasz L. – „jestem fotografem na wycieczce, podoba mi się, cieszę się, pomaga mi pan Paweł, na statku super było”
Robert J. – „niech mi zazdroszczą, dałem radę, nie boję się deszczu co nie z cukru jestem „
Kasia P. - „nie bałam się wejść na statek, tak dużo widziałam”
Waldek B. – „ super, super
Basia P. –   „ tak dużo było tego chodzenia i oglądania , że mi się wszystko miesz a zabierze mnie pani jeszcze”

„(…) kimkolwiek jesteś, cokolwiek robisz, jeśli naprawdę z całych sił czegoś pragniesz,
znaczy to, że pragnienie owo zrodziło się w Duszy Wszechświata.
I spełnienie tego pragnienia, to twoja misja na Ziemi”.

Dziękuję wszystkim za udział w wycieczce, dziękuję za dofinansowanie, rodzicom dziękuję za zaufanie .

M.Lisek-Zięba

Zapytanie ofertowe

"Drzewo mądrości"

"Drzewo mądrości"

to sukces Polskiego Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Łęcznej. Pod takim hasłem będzie realizować zadanie w ramach konkursu Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014 – 2020. 

Wniosek o dotację na realizację zadania otrzymał wymaganą liczbę punktów i został przyjęty do realizacji.

Koło w Łęcznej aplikowało w ramach  Priorytetu II. Aktywność społeczna promująca integrację wewnątrz - i międzypokoleniową. KIERUNEK DZIAŁANIA – WIODĄCY 3. Zajęcia w obszarze kultury i sztuki, w tym angażujące różne pokolenia.

Tegoroczna edycja  konkursu cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Złożonych zostało ponad 2400ofert.

Potrzeby i oczekiwania w zakresie pomocy osobom starszym w Polsce są ogromne. W 2014 roku nastąpił wzrost o 37% złożonych ofert w stosunku do roku 2013.

Projekt wychodzi naprzeciw zaspokojeniu potrzeby empowerment, czyli „nic o nas bez nas” dotyczy integracji międzypokoleniowej uczestników.

Projekt skierowany jest do 45 Beneficjentów Ostatecznych - 15 osób niepełnosprawnych z powiatu łęczyńskiego, posiadających aktualne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, upośledzonych umysłowo w stopniu umiarkowanym lub znacznym, posiadających deficyt w zakresie umiejętności społecznych, wywodzący się z Warsztatów Terapii Zajęciowej w Janowicy, placówki prowadzonej przez Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Łęcznej (PSOUU) oraz 30 osób starszych z terenu gminy Cyców.

Wspólne działanie zorganizowane dzięki janowicko - cycowskiej przyjaźni zaowocują prezentacją, podczas cyklicznej imprezy realizowanej na terenie gminy Puchaczów - Pikniku Rodzinnym organizowanym przez Szkołę Podstawową w Nadrybiu. Dzięki temu będziemy mieli okazję do integracji międzypokoleniowej podczas jednoczesnego spotkania osób starszych, osób niepełnosprawnych, dzieci, młodzieży, ich rodzin oraz społeczności lokalnej. Spotkanie to pozwoli przełamać stereotypy dotyczące w głównej mierze osób starszych jako nieudolnych, niepotrzebnych oraz niezaradnych.

Projekt zakłada przeprowadzenie cyklu 5-dniowych warsztatów dla trzech grup, udział w 1-dniowej imprezie integracyjnej podsumowującej efekty pracy działań wszystkich grup.

 Wspólna realizacja zadania będzie miała charakter 4-dniowych warsztatów artystycznych (2 dni plastyczne, 2 dni – muzyczne, równolegle - 3 dni florystyczne), 1-dniowego warsztatu psychologicznego oraz podsumowującego je spotkania integracyjno-aktywizującego.

Cel główny:

1.      Rozwój umiejętności i kompetencji społecznych oraz wzrost aktywności 45 osób z powiatu łęczyńskiego w wieku 20-60+.

cele szczegółowe:

-          Poprawa jakości i poziomu życia osób starszych dla godnego starzenia się poprzez aktywność społeczną.

-          Korzystanie z potencjału społeczno-zawodowego osób starszych.

-          Zwiększenie aktywności osób starszych po 55 roku życia przez edukację i uczenie się przez całe życie.

-          Działalność na rzecz solidarności i integracji wewnątrz - i międzypokoleniowej.

-          Pogłębienie i usystematyzowanie umiejętności psychospołecznych.

-          Podtrzymanie zdolności respektowania zasad wzajemnej komunikacji i akceptacji przez osoby starsze.

-          Wprowadzenie innowacji prowadzonej w oparciu o możliwości osób starszych (stworzenie grupy samopomocowej podczas warsztatów, jedni będą pomagać drugim).

-          Przełamywanie stereotypów osoby starszej jako niezaradnej, nieudolnej i nieużytecznej.

„ Nie wystarczy zdobywać mądrość, trzeba jeszcze z niej korzystać”. Cyceron

To, że się ma ograniczenia rani, ponieważ oznacza  bycie uwięzionym.
To co ludzi wyróżnia, to rzecz okazywania dobra w drobnostce, by móc się podzielić.

Na trzy sposoby możemy zdobyć mądrość:

Pierwszy: przez refleksję, i ten jest najszlachetniejszy.
Drugi: przez naśladowanie, i ten jest najłatwiejszy,

Trzeci: przez doświadczenie – i ten jest najtrudniejszy.

Prawdziwa mądrość jest konsekwencją w działaniu i tego będziemy się trzymać.

 Trzymając się tej myśli nasze „Drzewo mądrości” będzie piękne, dorodne  z dużą ilością owoców.

 M. Lisek-Zięba

Wielkanoc i najmłodsi

Wesołych Świat Wielkanocnych, pokoju ducha, wiary w Boga i w Ludzi. Umiejętności dostrzegania piękna tego świata , wiary w Siebie i swoje możliwości. Z tak pięknymi życzeniami odwiedzili Warsztaty Terapii Zajęciowej w Janowicy Przedszkolaki z Punktu Przedszkolnego w Janowicy prowadzonego przez Gminę Cyców pod kierunkiem pani Ani Walczak. W repertuarze oprócz życzeń były wiersze, piosenki nawiązujące do świąt.



Wielkanoc jest chrześcijańskim świętem. Upamiętnia pasję i Zmartwychwstanie Chrystusa. Czasem poprzedzającym święta jest wilki post. Rozpoczyna się w środę popielcową i trwa 40 dni.

Przedszkolakom w czasie pobytu w warsztatach towarzyszyli ich rodzice opiekunowie. Po skończonym występie mali artyści zostali nagrodzeni gromkimi brawami i obdarowani przez uczestników WTZ poduszeczkami/przytulankami.

Zespół „Bębnoludy” w rewanżu zagrał dla gości składanki melodii świata.

Do tradycji wielkanocnych należy składanie życzeń wielkanocnych. Dla nas było to bardzo miłe spotkanie. Przedszkolaki, rodzice, opiekunowie zwiedzili warsztaty, mogli na żywo zobaczyć jak wygląda dzień powszedni, czym zajmują się warsztaty, jak wygląda placówka. Mimo niewielkiej odległości punktu przedszkolnego od WTZ dotychczas grupy nie spotykały się. Jak powiedziała nam pani Ania W szefowa przedszkolaków. „ciągle nie czułam się gotowa na takie spotkanie”. To dało nam do myślenia, będziemy szli dalej otwierając kolejne drzwi-serca, nie zapominając o najmłodszych.

Kiedy Wielka Noc nastanie

życzę Wam na Zmartwychwstanie

dużo szczęścia i radości,

która niechaj zawsze gości

w dobrym sercu, w jasnej duszy

i niechaj wszystkie żale zagłuszy

Dziękuję Rodzicom, opiekunom, pani Ani Walczak, Przedszkolakom, uczestnikom WTZ, instruktorom za wspólnie spędzony czas.

 M.Lisek-Zięba