Mamy konwencję

6 września 2012 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski uroczyście ratyfikował Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. 

 

Zapisy Konwencji zobowiązują do zapewnienia takich samych warunków, szans do życia, nauki, rozwoju i decydowania o swoim losie osobie niepełnosprawnej, jakie ma osoba pełnosprawna.

Wydarzenie, które miało miejsce w Pałacu Prezydenckim zgromadziło wiele wybitnych osobistości.

Wśród zaproszonych gości byli m.in.:
- kard. Kazimierz Nycz,
- pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych Jarosław Duda,
- pełnomocnik rządu d/s równego traktowania Agnieszka Kozłowska – Rajewicz,
- Rzeczniczka - Praw Obywatelskich - Irena Lipowicz,
- Rzecznik Praw Dziecka Marek Michalak,
- przedstawiciele Sejmu i Senatu RP,
- ministrowie z Kancelarii Prezydenta oraz osoby reprezentujące środowisko osób niepełnosprawnych.

W uroczystości członkowie Zarządu Lubelskiego Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki i reporterzy Biuletynu Informacyjnego Osób Niepełnosprawnych w Lublinie reprezentowali organizacje z terenu województwa lubelskiego.

Załącznik Konwencja

Maria Lisek-Zięba

Warsztaty ponownie tętnią życiem

uczestnicy w oczekiwaniu na wyjazd do kościoła

Zakończył się czas przerwy w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Janowicy – warsztaty znów tętnią życiem. Zajęcia po przerwie wznowione zostały poprzez udział wszystkich uczestników i pracowników udziałem w liturgii mszy świętej sprawowanej w Kościele Parafialnym pod wezwaniem Matki Bożej Królowej Świata w Nadrybiu, liturgię sprawował miejscowy ks. proboszcz Michał Surowiec.

ks. proboszcz

W mszy św. nie zabrakło uczniów z gronem pedagogicznym ze Szkoły Podstawowej w Nadrybiu, miejscowych parafian. Wszyscy bardzo licznie uczestniczyli w komunii św.

komunia św.

W słowie głoszonym przez duszpasterza nie zabrakło życzeń dla uczniów, nauczycieli i osób pracujących z dziećmi, młodzieżą.

3 wrzesień w kościele katolickim to wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła. Święty Grzegorz (540-604) u rozkwitu swojej kariery urzędniczej postanowił porzucić zaszczyty i podjąć życie mnisze, swoje posiadłości zamieniając na klasztory. Surowe życie i medytacja nad słowem Bożym stały się, jak się później okazało, przygotowaniem do wielkiej misji odpowiedzialności za cały Kościół. Będąc papieżem, w burzliwych czasach Grzegorz niósł w świat nadzieję płynącą z Ewangelii. Reformował struktury Kościoła, napisał księgę "Reguły pasterskiej" ze wskazaniami dla kapłanów, wysłał misjonarzy do Anglii. Potomni nadali mu przydomek "Wielki", a jego przyjaciel, św. Leander, pisał o nim, że "przewyższył świętością Antoniego, wymową - Cypriana, a mądrością – Augustyna” (1 Kor 2,1-5)

„...Miej czas na to, aby pomyśleć - to źródło mocy.

Miej czas na modlitwę - to największa siła na ziemi.

Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy...„

Miejmy czas na: naukę, pracę, wypoczynek, przyjemności a nade wszystko na niedzielne spotkanie z naszym Niebiańskim Ojcem.

„Daj Panie co dzień promyk słońca, i pozwól śpiewać nową pieśń...”

 Wspomnienia – relacje - uczestników warsztatu z „wakacji”

Kasia P.
- byłam na turnusie nad morzem, opaliłam się, poznałąm dużo kolegów i koleżanek
- tęskniłam za warsztatami
- ciszę się ,że już są zajęcia

Ania Sz.
- pomagałam mamie robić ogórki na zimę
- trochę spacerowałam z mamą
- bardzo tęskniłam za warsztatami

Łukasz M.
- w czasie przerwy byłem u babci, u chrzestnej
- odwiedziłem grób wujka
- oglądałem swoje seriale w telewizji
- z rodzicami jeździłem na zakupy
- tęskniłem za kolegami i koleżankami za panem Jackiem instruktorem i za panią Marią
- dużo czasu spędzałem z psem

Ela J.
- pomagałam Maryli (siostra) i mamie
- długo spałam
- wyszywałam serwetki i opalałam się

Waldek B.
- było mi smutno, że nie byłem w warsztacie
- dużo pomagałem mamie – obierałem jabłka, ziemniaki, kosiłem trawę
- byłem z mamą i krewnymi na weselu – śpiewałem różne piosenki- podobała mi się para młoda- wesele było super

Małgorzata J.
- zbierałam z mamą różne drewna na zimę do palenia – mama to rąbała
- chodziłam też z mamą do lasu na grzyby, było ich dużo, po oczyszczeniu suszyłyśmy je a te mniejsze robiliśmy marynowane
- w piątki jeździłam z mamą na targ do Urszulina, mama kupowała mi różne rzeczy do ubrania
- jeździłam też do lekarza - porobić różne badania
- mogłam długo, długo spać i nikt mnie nie budził

Paweł K.
- byłem u swojej siostry w Tomaszowie (razem z mamą) chodziliśmy na lody i ciastka do kawiarni
- oglądałem w sklepach komputery, siostra pomogła mi dokonać jego zakupu
- w domu pomagałem mamie w gospodarstwie
- w weekendy jeździłem ze znajomymi na ryby
- cieszę się, że wróciłem do warsztatu – mogę spotykać się z innymi i mam taką fajną panią Anię(instruktor)

Magda K.
- w wakacje pomagałam mamie w ogrodzie i w różnych pracach polowych oraz w sadzie
- cieszę się ,że jestem w warsztacie bo mam tu dużo koleżanek i kolegów
- chcę przygotowywać posiłki (uczestniczka pracowni kulinarnej)

Katarzyna Sz.
- wakacje spędziłam w domu,
- dużo spacerowałam z pieskiem
- jestem zadowolona, że wracam do warsztatów będę miała towarzystwo miłych koleżanek i kolegów

Robert J.
- cieszę się ze jestem w warsztacie, będę znowu nagrywał płyty i słuchał piosenek
- wcześniej byłem nad morzem na turnusie (koniec lipca)
- w sierpniu byłem w domu i chodziłem do znajomych

Łukasz L.
- z rodzicami jeździłem do babci Gieni, cioci Danusi i Krysi
- zrobiłem muzykę do spektaklu „Galimatias” – mp3
- nagrałem dla siebie „ścieżki” (podkłady muzyczne) żeby nie nosić ciężkich organ
- dłużej spałem i sam robiłem sobie śniadania, wstawałem o ósmej
- chodziłem na zakupy z mamą
- pomagałem mamie jak byli goście na imieninach
- sprzątałem u siebie w pokoju
- jeździłem do p. Jurka na maliny

Kasia K.
- sierpień spędziłam w gronie najbliższych
- słuchałam muzyki, dużo spacerowałam
- byłam w Łęcznej u lekarza i na zakupach
- mój odpoczynek to siedzenie pod gruszą
- mogłam spać do woli - nikt mnie nie budził
- chodziłam do koleżanek
- w gronie rodzinnym robiliśmy grilla, ognisko

Marek R
- wolne od zajęć, fajna sprawa, ale po połowie miesiąca już mi się chciało wrócić do warsztatów
- na zaproszenie mojej chrzestnej byłem 20 dni w Wenecji, zwiedzałem miasto, bardzo podobało mi się malarstwo jakie mogłem podziwiać w Wenecji
- fajnie, że już jestem w warsztatach

„Prócz świata największą zagadką dla człowieka jest drugi człowiek” (Karol Irzykowski)

po wyjściu z kościoła 

Cieszę się, cieszymy się, że młodzież tak chętnie do nas wraca, to zachęca do nowych wyzwań i wysiłku.

M. Lisek-Zięba

Konkurs Fotograficzny ,,Sprawność dla wszystkich"

Podopieczni – Warsztatu Terapii Zajęciowej w Janowicy PSOUU Koło w Łęcznej uczestniczyli w Konkursie Fotograficznym ,,Sprawność dla wszystkich" zorganizowanym przez Stowarzyszenie NiepełnosprawniSprawni z Katowic. Zadaniem osób biorących udział w konkursie było jak najlepsze ujęcie w obiektywie aparatu motto przewodniego "Sprawność dla wszystkich". Kapituła konkursu oceniała pomysłowość uczestników, kreatywność przy tworzeniu zdjęć, walory artystyczne nadesłanych prac.

Dnia 2 sierpnia 2012 roku Kapituła Konkursu Fotograficznego w składzie:

Przewodniczący - Marek Mazik
Członek - Szymon Orlik
Sekretarz - Jagoda /administrator portalu/
ustaliła werdykt - na konkurs zgłoszono 14 zdjęć, wyłonione zostały najlepsze prace, które odzwierciedlają myśl przewodnią konkursu ,,Sprawność dla wszystkich".
Laureaci Konkursu Fotograficznego
1 miejsce - Joanna Mikulska, Stowarzyszenie Aktywne Życie "Przed szczytem Pico Del Teide"./ wjazd na szczyt/
2 miejsce - Autor Anna Kuśmirek ,,Idziemy razem w tę samą stronę".
3 miejsce - Joanna Mikulska, Stowarzyszenie Aktywne Życie "Przed szczytem Pico Del Teide"./ sala gimnastyczna/
Wyróżnienia - Kamila Rakowska, Sabina Karkoszka, Paweł Mazurek, Marcin Karaban.
Praca naszego uczestnika warsztatów Pawła Mazurka została nagrodzona wyróżnieniem.
Prace zostały wykonane przy współudziale kolegi z pracowni z Pawła Cisz.

Gratulujemy uczestnikowi i instruktorowi p. Pawłowi Wawer za osiągnięty sukces (prace zostały wykonane pod jego „okiem”).

Nagrodzone prace – Pawła Mazurka

wieszak - Paweł Cisz

schody – Paweł Cisz ( kolega pozujący)

Laureat- Paweł Mazurek

„Twórczość bywa rekompensatą, choć czasem bardzo utajoną, z bardzo skrywanych braków i utrat płynącą jak z podziemnego źródła... Potrzeby się zaspokaja lub się je z ukrycia wywołuje."

Maria Dąbrowska

Czym dla ptaka skrzydła

Tym dla człowieka przyjaźń

Wznosi ponad proch ziemi.

Czym byłby człowiek

Bez drugiego człowieka.

M. Lisek-Zięba

Na świętokrzyskiej Ziemi – jeden wyjazd a tyle…

„Teatru Życia” im. biskupa Jana Chrapka – Centrum Rehabilitacji Grudziądz zaprosił uczestników WTZ w Janowicy na X Ogólnopolskie Warsztaty Artystyczne Niepełnosprawnych. Warsztaty zorganizowane zostały na świętokrzyskiej ziemi skąd pochodził patron „Teatru Życia” śp. biskup Jan Chrapek. Naszą placówkę reprezentowali między innymi:

1. Łukasz Lisek - piosenka
2. Jolanta Forysiuk, Małgorzata Wnętrzak – plastyka
3. Katarzyna Kozdra – poezja

Niepełnosprawni twórcy przyjechali do Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej Królowej Polski w Kałkowie – Godowie między innymi z Lublina, Łęcznej, Przemyśla, Łodzi, Bydgoszczy, Warszawy - podopieczni warsztatów terapii zajęciowej i domów pomocy społecznej, osoby indywidualne.
Pod okiem fachowców uczestniczyli w plenerach i warsztatach artystycznych w ramach spotkań „Teatru Życia” im. biskupa Jana Chrapka.

Stowarzyszenie nasze (koło w Łęcznej) od lat współpracuje z Teatrem Życia im. biskupa J. Chrapka i Centrum Rehabilitacji.  Inicjatorami spotkań na Ziemi Świętokrzyskiej są Krystyna Grabowska, prezes Centrum Rehabilitacji w Grudziądzu oraz rodzina tragicznie zmarłego biskupa Jana Chrapka. Rzeźba, malarstwo, poezja, muzyka… pod okiem fachowców osoby niepełnosprawne

Sanktuarium w Kałkowie

I. Msza św. w intencji patrona „Teatru Życia” śp. biskupa Jana Chrapka

i solenizanta - wielkiego przyjaciela osób niepełnosprawnych - ks. infułata Czesława Wali.

„Idź przez życie tak, aby ślady twoich stóp przetrwały cię." Te słowa stanowiły dewizę ks. Biskupa Jana Chrapka, to nimi kierował się w swej działalności społecznej. Biskup Jan odszedł, ślady jego stóp zostały.

Niepełnosprawni przyjaciele biskupa w sprawowanej mszy w jego intencji chwalili „dzieła Pana”, na zakończenie mszy świętej zaśpiewali -„Idź przez życie tak, aby ślady twoich stóp przetrwały cię"

W mszy św. uczestniczyła Rodzina biskupa. W Muzeum Regionalnym na terenie sanktuarium została otwarta i poświęcona Izba Pamięci biskupa Jana Chrapka. Przy pomniku przedstawiającym postać biskupa pochylającą się nad niepełnosprawnym człowiekiem siedzącym na wózku inwalidzkim złożone zostały kwiaty, odbył się też krótki recital dedykowany zmarłemu.

Liturgia mszy św. wspólny śpiew „ślady na piasku”

Wspomnienie o śp. biskupie Janie przy pomniku -Pani Krystyna Grabowska

Biskup Jan Chrapek - zginął tragicznie w wypadku drogowym 18 października 2001 roku w Sieklukach pod Białobrzegami. Był odpowiedzialny za kontakty z mediami w Episkopacie Polski, organizował pielgrzymki Jana Pawła II do Polski.

  

Łukasz przy pomniku

II. Koncert „Artyści Teatru Życia – Ks. Infułatowi"

Wielki przyjaciel osób niepełnosprawnych - ks. infułat Czesława Wala.

Placówka artystycznej opieki nad niepełnosprawnymi w Grudziądzu istnieje 10 lat, w Kałkowie organizuje Ogólnopolskie Warsztaty Artystyczne też od 10 lat. Pani Krystyna Grabowska, szefowa Teatru, od X lat, w wakacje, przyjeżdża z podopiecznymi do Kałkowa, jest zaprzyjaźniona z tym miejscem i księdzem infułatem Czesławem Walą - kustoszem sanktuarium. „Artyści Teatru Życia dedykowali księdzu infułatowi - Czesławowi Wali koncert pt. „Artyści Teatru Życia – Ks. Infułatowi „w przededniu jego imienin.

życzenia składane solenizantowi

Sanktuarium w Kałkowie „żyje” jest miejscem odzyskania tożsamości religijnej i narodowej, znakiem otwartości na człowieka i jego potrzeby. Ksiądz Czesław – „każdy człowiek jest piękny i ważny, jedyny należy na niego patrzeć integralnie, w wymiarze duchowym i fizycznym, od poczęcia po starość”.

ks. Infułat Czesław Wala

III. V Świętokrzyski Przegląd Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych

W ramach warsztatów odbył się „V Świętokrzyski Przegląd Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych”, gdzie artyści prezentowali swoje umiejętności wokalne. W tym roku przegląd prowadził Marek Majewski.

rozpoczęcie przeglądu – Marek Majewski

Najpierw zaprezentowali się artyści „Teatru Życia”

artyści „Teatru Życia”

a następnie zespoły, soliści z terenu województwa świętokrzyskiego. Ogłoszone zostały też wyniki konkursu plastycznego.

IV. Koncert „Artyści Teatru Życia – Matce Patrona

W dniu 21 lipca 2012 r. w Woli Skolankowskiej (rodzinna wioska ks. bp. Jana Chrapka) odbył się plener malarski oraz koncert artystów uczestniczących w X Ogólnopolskich Warsztatach Artystycznych, koncert dedykowany był matce biskupa Pani Genowefie Chrapek. Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawował Bogusław Włodarczyk – Starosta Opatowski. Pierwsze kroki po powitaniu przez rodzinę było zwiedzanie Izby Pamięci – biskupa, rolę przewodni pełniła siostra Agnieszka (siostra biskupa- zakonnica). W czasie koncertu podopieczni Warsztatów Artystycznych „Teatru Życia” wystąpili ze swoimi krótkimi recitalami. Do rodzinnego domu śp. biskupa gdzie z mamą Panią Genowefą Chrapek zamieszkuje syn Marek zjechało się rodzeństwo: siostry Agnieszka i Basia (zakonnice), brat Kazimierz nie zabrakło - krewnych, sąsiadów.

Łukasz w czasie występu

Kasia – recytuje poezję

Gospodarze przygotowali dla wszystkich uczestników koncertu poczęstunek owoce, ciasto, obiad było też grilowanie, wspomnienie o biskupie Janie - przez mamę i rodzeństwo. X rocznicę pleneru w Woli Skolankowskiej upamiętniona została poprzez wspólne posadzenie drzewka - miłorzębu japońskiego i wpis do pamiątkowej księgi. (Miłorząb japoński jest najstarszym drzewem na ziemi. Jest długowieczny, może żyć nawet 1000 lat. Już w starożytnych czasach w Chinach stosowano jego liście i nasiona do leczenia astmy, chorób oskrzeli i płuc, a także dla polepszenia krążenia obwodowego oraz zaopatrzenia mózgu w krew).

rodzeństwo biskupa od prawej brat Marek z drzewkiem i siostra Agnieszka

pamiątkowe zdjęcie

V. Warsztaty artystyczne.

Rzeźba, malarstwo, poezja, muzyka… pod okiem fachowców osoby niepełnosprawne doskonaliły swoje umiejętności.

warsztaty plastyczne Małgosia i Jola

Artyści goszczący w Kałkowie swoje umiejętności artystyczne zaprezentowali też mieszkańcom Domu dla Osób Starszych im Sue Ryder. Budowę Domu dla 80 osób w Kałkowie ufundowała Lady Sue Ryder.

pamiątkowe zdjęcie po występie w Domu

W Kałkowie zwiedziliśmy Warsztaty Terapii Zajęciowej, Powiatowy Zakład Aktywizacji Zawodowej, nawiązaliśmy kontakt z WTZ.

zwiedzanie WTZ

Nasza grupa wracając z Kałkowa do domu, odwiedziła najstarsze polskie sanktuarium -Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego, przeszła szlakiem królewskim - Droga Królewska z Nowej Słupi na Św. Krzyż.

W Klasztorze zwiedziliśmy Muzeum Misyjne Zakonu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej, z pamiątkami przywiezionymi z wypraw misyjnych, oraz uczestniczyliśmy w błogosławieństwie relikwiami Krzyża.

Pomimo upału, droga była warta wysiłku na górze widok był przepiękny.

odpoczynek

Wyjazd do Kałkowa to niesamowita lekcja dla naszej młodzieży i ogrom doświadczeń. Dziękuję p. Krystynie za umożliwienie nam udziału w warsztatach artystycznych, wszystkim prowadzącym za wielkie serce i zrozumienie, księdzu kustoszowi za gościnę, ciepło słów i serdeczność, Rodzinie Państwa Chrapków za przyjaźń, wspieranie i rozumienie drugiego człowieka.

„Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia”.
”Kochaj, żeby żyć i żyj, żeby kochać”.

Dziękuję wszystkim za wspólnie spędzony czas - czas refleksji i zadumy. Dziękuję Bogu za postawionych ludzi na przemierzanej drodze.

Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym.

Dni przemijają szybko. Życie jest krótkie.

W księdze naszej przyszłości wpisujemy marzenia,

a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla.

Nie mamy wtedy żadnego wyboru.

Jeżeli nie jesteśmy szczęśliwi dziś, jak potrafimy być nimi jutro?

Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy.

Obiema rękoma obejmij go.

Przyjmij ochoczo, co niesie ze sobą:

światło, powietrze i życie, jego uśmiech, płacz, i cały cud tego dnia.

Wyjdź mu naprzeciw. Phil Bosman

W drogę z nami…

Uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej w Janowicy w dniu 12 lipca odwiedzili:

-          Warsztat terapii Zajęciowej i Środowiskowy Dom Samopomocy w Kodniu,

-          Dom Pomocy Społecznej w Kozuli,

20 osobowa grupa spotkała się celem: poznania, integracji, wymiany doświadczeń.

Przed spotkaniem w ŚDS i WTZ w Kodniu nasza grupa podążyła do Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej. Dzięki uprzejmości ojców oblatów mogliśmy patrzeć na Matkę Bożą (odsłonięty został obraz Matki Bożej poza godziną odsłonięć), usłyszeć historię Sanktuarium i cudownego obrazu Matki Bożej Kodeńskiej.

w klasztorze

Cieszę się, że po raz kolejny mogłam odwiedzić Królową Podlasia z naszą młodzieżą to niesamowite przeżycie. Mam nadzieję, że jeszcze tam wrócę, to niesamowite miejsce. Dziękuję za wszelkie łaski jakie na nas spłynęły.

Kodeń to wspaniałe polskie sanktuarium, nie tylko ze względu na malownicze położenie, ale przede wszystkim ze względu na unikalną możliwość bliskiego doświadczania obecności Maryi. Jesteśmy wdzięczni Ojcom Oblatom, że w sanktuarium czuliśmy się swobodnie.

Z sanktuarium udaliśmy się do WTZ i ŚDS w Kodniu gdzie powitały nas panie kierowniczki –
p. Edyta W. i p. Marta. Po obejrzeniu pracowni i poczęstunku , odbyło się spotkanie integracyjne – występ naszych „Bębniarzy” i Łukasza – na wolnym powietrzu.

Oczywiście na tym spotkaniu nie zabrakło pana wójta (p.R. Zań) i pani sekretarz gminy p. Halina Szkodzińska). To nasza muzyka wywołała ich zza biurek, miło nam było ponownie z nimi się spotkać.

młodzież zintegrowana ogląda występ

zespół „Bębniarski” po występie z p. wójtem( wójt w żółtej koszuli)

Kolejny etap naszej podróży to: Dom Pomocy Społecznej w Kozuli gdzie byliśmy na zaproszenie pani dyrektor Krystyny Czyżewskiej.

Dom Pomocy Społecznej w Kozuli

Dom jest placówką stacjonarną zapewniającą całodobową opiekę, umożliwia także i organizuje mieszkańcom pomoc w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych.

Działa tu też Stowarzyszenie Wsparcia Społecznego "Stokrotka", którego celem jest udzielanie pomocy we wszystkich możliwych formach osobom niepełnosprawnym i ich rodzinom oraz Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Jedność”.

"Starość nie musi być samotna" to nie tylko projekt który był realizowany w Kozuli, to widać było odwiedzając Dom. Mieszkańcy mają wypełniony czas poprzez zajęcia w różnych pracowniach, zabiegi lecznicze. W całym domu widoczna była bardzo duża ilość prac wykonanych przez samych mieszkańców które mogą świadczyć o niewątpliwym talencie i pomysłowości wykonawców i terapeutów.

Pobyt w DPS to nie tylko wymiana doświadczeń ale lekcja na żywo - można było dotknąć, zobaczyć jak powstają prace a nawet popróbować własnych sił.

kwiaty które nas urzekły

Spotkanie w Kozuli zakończył występ naszych „Bębniarzy” i Łukasza, oczywiście zakończony bisami.

występ w DPS

Dziękujemy pani dyrektor za zaproszenie a paniom Grażynce i Eli za przewodnictwo po Domu, pracowniach i aktywne uczestniczenie w występach naszej grupy.

pamiątkowe zdjęcie

„(…) Miej czas na to, aby pomyśleć - to źródło mocy.
Miej czas na modlitwę - to największa siła na ziemi.
Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy (…)”.

„Zatrzymaj się na chwilę, odetchnij pięknem świata

Zatrzymaj się na chwilę zauważ swego brata

Zatrzymaj się na chwilę nad tym co w sercu kryjesz

Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl po co żyjesz„

Ten cytat niech będzie inspiracją i wyzwaniem dla naszej pracy i naszych nowych wyzwań..

Wyjazd - wycieczka – W drogę z nami… - miała swoje założenia i cel, ale o tym, nie piszę, aby nie zapeszyć…

Zatrzymaliśmy się, pomyśleliśmy po co żyjemy, a skoro myślenie jest źródłem mocy to…

M. Lisek-Zięba 

Świat jest jak księga, kto nie podróżuje... czyta jakby tylko jedną stronę

Zwiedzając nadbużańskie rejony Polski, warto zajrzeć do Kodnia W Kodniu możemy oglądać i podziwiać kalwarię kodeńską a w niej - Stacje Drogi Krzyżowej, Kościół św. Ducha, Ogród zielny, Kapliczki różańcowe, Piwnice starego arsenału, Jezioro Genezaret.

Kodeń należał do rodu Sapiehów i ma ciekawą historię. W 1629 roku jeden z właścicieli Kodnia, słynący z pobożności Mikołaj Sapieha (nosił nawet z tego powodu przydomek Pius), rozpoczął budowę kościoła katolickiego, wzorowanego na bazylice Św. Piotra w Rzymie. Wkrótce potem poważnie zachorował i w nadziei na cudowne wyleczenie udał się z pielgrzymką do samego papieża - po audiencji u niego istotnie ozdrowiał. W kaplicy papieskiej obejrzał sławny obraz Madonna de Guadelupe, zapałał do niego tak gwałtowną miłością, że zdecydował się ukraść obraz i uprowadzić go do Polski!

Matka Boża Kodeńska

Został z tego powodu ekskomunikowany przez Urbana VIII, nie poddał się jednak, po kilku latach uzyskał wybaczenie… Zbudowany przez pobożnego Mikołaja Sapiehę kościół Św. Anny (od 1973 roku bazylika mniejsza) stoi przy kodeńskim rynku. Od bazyliki Św. Anny kilkusetmetrowa aleja prowadzi na nadbużańskie łąki, do parku otaczającego pozostałości dawnego zamku Sapiehów

Jedynym w pełni zachowanym budynkiem jest tu dawna gotycka cerkiew zamkowa zbudowana około 1540 roku, obecnie kościół filialny pod wezwaniem św. Ducha.

Kalwaria - park, pełen pięknych starych drzew. W parku znajduje się pomnik Św. Andrzeja Boboli 14 stacji Drogi Krzyżowej z oryginalnym zestawem drewnianych rzeźb autorstwa Tadeusza Niewiadomskiego z Białej Podlaskiej. Rzeźby mają zresztą nie tylko tematykę religijną, w parku można znaleźć także cykl upamiętniający męstwo polskich żołnierzy i nowsze kompozycje, np. "Czernobyl".

Droga Krzyżowa kończy się na wzgórzu symbolizującym Golgotę, przy stojącym na jego szczycie ołtarzu z interesującym, nietypowym w konstrukcji i kształcie drewnianym krzyżem.

Wyjazd naszej młodzieży do Kodnia miał nie tylko charakter integracyjny ale i poznawczy. Nie zawsze jako rodzice jesteśmy w stanie organizować dla naszych ”pociech” wycieczki takie jak ta…

Placówki nasze (stowarzyszenie) starają się jak najwięcej pokazać ciekawych miejsc młodzieży (swoim podopiecznym). Nie zawsze możemy spełniać  marzenia bo są … ale wierzę, że wszystko jest możliwe i przed nami wiele nowych wyzwań. Idąc za zapisem z biblii stajemy się silniejsi - „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam”. (Mt 7:7)

Pobyt w Kodniu, rozmowa z wójtem, przedstawicielami organizacji to nawiązanie nowych kontaktów, które wykorzystane zostaną podczas naszej pracy. Nasza młodzież też wykorzystała wyjazd do nawiązania przyjaźni, realizacji treningu ekonomicznego, poznawania i ciągłego pytania czy tu jeszcze przyjedziemy.

Cieszę się, że mogłam być z naszą młodzieżą. Jestem dumna, że byli bardzo zdyscyplinowani, opiekuńczy jeden wobec drugiego, mieli świetne gusty kupując pamiątki.

Dziękuję rodzicom za współpracę, p. Marzence za wspólny wyjazd i opiekę,  uczestnikom za to że są i wiedzą czego chcą.

„Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki, jakie niesie nam los. Bowiem każdego dnia wraz z dobrodziej­stwami słońca Bóg obdarza nas chwilą, która jest w stanie zmienić to wszystko, co jest przyczyną naszych nieszczęść. I każdego dnia udajemy, że nie dostrzegamy tej chwili, że ona wcale nie istnieje”.

Wiara potrafi przenosić góry, czynić cuda…

Wierzę, że nam się uda zrealizować nasze kolejne zadanie…

Maria Lisek-Zięba 

VI Nadbużański Integracyjny Festiwal Muzyczny

„Świat należy do ludzi, którzy mają odwagę marzyć i ryzykować, aby spełniać swoje marzenia. I starają się robić to jak najlepiej„

W dniu 3 lipca na Kodeńskiej Kalwarii odbył się VI Nadbużański Integracyjny Festiwal Muzyczny. Celem Festiwalu była integracja osób niepełnosprawnych pochodzących z różnych środowisk, promowanie osiągnięć osób niepełnosprawnych, nauka zdrowej rywalizacji, wzmocnienie wiary we własne możliwości, oraz przegląd twórczości artystycznej.

Założeniem imprezy było wyróżnienie każdego z uczestników, w związku z tym nie było wyodrębnionych miejsc.

Festiwal rozpoczął patron festiwalu  wójt Gminy Kodeń p. Ryszard Zań oraz sekretarz gminy p. Halina Szkodzińska inicjatorka wielu działań na rzecz środowiska.

wójt Gminy Kodeń p. Ryszard Zań

W festiwalu wzięło udział ponad 20 grup z placówek zajmujących się rehabilitacją osób niepełnosprawnych (Warsztatów Terapii Zajęciowej, Środowiskowych Domów Samopomocy, Domów Pomocy Społecznej,Powiatowych Ośrodków Wsparcia).

Uczestnicy pochodzili z: Lublina, Świdnika, Mełgwi, Kozuli, Kodnia, Konstantynowa, Włodawy, Kostomłot, Białej Podlaskiej, Międzyrzeca Podlaskiego, Sławatycz, Zabłocia, Łęcznej, Świdnika.

Organizator spotkania - Warsztat Terapii Zajęciowej przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Kodniu, Wójt Gminy p. Ryszard Zań.

Nasza grupa na festiwalu gościła po raz pierwszy, wystąpiła aż w III kategoriach – teatralnej – Zespół „Figiel” z pantomimą „Psychomachia”; Zespół „Bębiarzy” ze suitą muzyczną, solista z piosenkami wykonanymi na żywo, do własnej aranżacji: La banba, Hej tam w dolinie, Nosa…

Pogoda tego dnia wyjątkowo – upalnie, schronienia uczestnikom dały cienie drzew Kalwarii. Organizatorzy zapewnili uczestnikom świetną zabawę, pyszne poczęstunki, upominki a dla opiekunów zorganizowane zostało spotkanie w WTZ i ŚDS z udziałem zaproszonych gości w tym przedstawicieli samorządów różnych szczebli.

Jako pierwszy wystąpił zespół gospodarzy z inscenizacją teatralną „Hrabina Cosel”

„Hrabina Cosel”

Nasze zespoły miał nie lada wyzwanie, inne warunki sceniczne niż dotychczas bardzo mało miejsca, ale nasi aktorzy wspaniale sobie poradzili, z własnej inicjatywy zmienili taniec aniołów – anioły nie tańczyły w jednym miejscu lecz w rytm muzyki zeszli do zebranych po schodach i to było bardzo twórcze – zmieścili się też w swoim czasie, za śladem aniołów poszli inni i to było takie nowatorskie.

„Figiel”

„Figiel”

występ Łukasza

Występ Łukasza przyjęty został z entuzjazmem , uczestnicy świetnie się bawili w czasie jego występu.

„Bębniarze”

„Kochaj życie bo wczoraj już nie wróci, jutro dopiero będzie a dziś jest ten dzień którym powinieneś się radować”
Bardzo dużo tej radości dostarczył uczestnikom festiwalu występ naszych „Bębniarzy ”

z przodu honorowi goście

posiłki

Wszystkie grupy występujące na festiwalu otrzymały okolicznościowe puchary, ludową lalkę a uczestnicy - drobne upominki. Nagrody wręczali przedstawicielom grup  pan wójt i pani sekretarz gminy.

pamiątkowa fotografia

Tradycją spotkań w Kodniu jest to, że odbywają się 3 lipca a poprzedza je 2 lipca Odpust Chorych.

Dziękujemy organizatorom za zaproszenie i liczymy na kolejne spotkanie.