Pomóż nam wybudować mieszkania chronione

Pomóż nam wybudować mieszkania chronione

niedziela, 15 kwietnia 2012

Konkurs


W RAMACH OCHRONY I PROMOCJI ZDROWIA ROZSTRZYGNIĘTY KONKURS.

„Działalność edukacyjna i promocyjna zachowań prozdrowotnych i prospołecznych" - rozstrzygnięcie otwartego konkursu ofert na powierzenie i wsparcie realizacji zadań publicznych przez Gminę Puchaczów.
Koło PSOUU w Łęcznej otrzymało dotację na realizację zadań publicznych w 2012 r. w formie wsparcia od Gminy Puchaczów.
Bardzo się cieszymy, że po raz kolejny będziemy realizatorem szkolenia dla uczniów ze Szkoły Podstawowej w Nadrybiu.


czwartek, 5 kwietnia 2012

Życzenia świąteczne

Święto Wielkiej Nocy to czas otuchy i nadziei. 
Czas odradzania się wiary w siłę Chrystusa i w siłę człowieka. Życzę,
aby święta wielkanocne przyniosły radość, 
pokój oraz wzajemną życzliwość. 
By stały się źródłem wzmacniania ducha.
Serdeczne życzenia wielkanocne 
składa - Zarząd Koła PSOIUU w Łęcznej


poniedziałek, 26 marca 2012

„Konkurs-Turystyka" - rozstrzygnięcie


„Konkurs-Turystyka" - rozstrzygnięcie otwartego konkursu ofert na powierzenie i wsparcie realizacji zadań publicznych Województwa Lubelskiego w zakresie turystyki i krajoznawstwa.
Koło PSOUU w Łęcznej otrzymało dotację na realizację zadań publicznych Województwa Lubelskiego w zakresie krajoznawstwa i turystyki w 2012 r. (w formie wsparcia).

Nasza oferta to jednodniowa wycieczka w okolice Janowa Lubelskiego dla 31 osób niepełnosprawnych  „Leśny skarbiec – turystyka bez barier”.
Wycieczka realizowana będzie 20 czerwca 2012.
Program wycieczki przewiduje min :

-          zwiedzanie miasta : byłe carskie więzienie , obecnie siedziba Muzeum Regionalnego, Barokowy kościół pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela i przylegający do niego były klasztor OO. Dominikanów, Rynek Starego Miasta , pomnik poświęcony T. Kościuszce,

-          wystawa przyrodnicza wraz  ekspozycją taboru kolejki leśnej (muzeum kolejki wąskotorowej),

-          obiad – degustacja kuchni regionalnej,

-          czas wolny, min. zakup pamiątek przez uczestników,

-          Zalew Janowski z Wyspą Katarzyny,

-          Kruczek Uroczysko – Droga Krzyżowa (rzeźbione stacje nawiązujące do II wojny światowej, Sanktuarium AK),

-          „Szklarnia” – ośrodek hodowli koników biłgorajskich,

-          Lążek Garncarski – aktywne warsztaty garncarskie 

Червоноград скликав друзів - Czerwonogradzkie Spotkanie Przyjaciół

У суботу, 17 березня у Народному Домі відбувся фестиваль  неповносправної молоді Театральні зустрічі "Червоноград скликає друзів". Даний захід пройшов уже вшосте. Участь взяло близько 230 дітей з 11 міст України, а також Білорусії та Польщі.

W sobotę 17 marca 2012 w Teatrze Narodowym  w Czerwonogradzie  odbył się VI Międzynarodowy festiwal – spotkania teatralne - „Czerwonogradzkie Spotkania Przyjaciół”, wzięło w nim udział 230 młodych ludzi w tym dzieci z 11 miast Ukrainy oraz  Białorusi i Polski.

Z Towarzystwem Dzieci Niepełnosprawnych „Nika” i Panią dyrektor Natalią Hajsanową (organizatorem festiwalu) łęczyńskie koło PSOUU współpracuje od kilku lat.
W wyjeździe na Ukrainę  wzięło udział 15 osób z Warsztatów Terapii Zajęciowej w Janowicy: 
8 członków zespołu ”Figiel” tym razem w roli zespołu „Bębniarskiego”
5 obserwatorów 
2 opiekunów.


Pierwszy dzień – wczesny wyjazd z Łęcznej, herbatka w Tomaszowie Lub przed przekroczeniem granicy w Hrebennym. Wielkie emocje – 5 osób po raz pierwszy wyjeżdżało samodzielnie aż na 3 dni z domu i to w nieznane sobie miejsce. Cieszę się, że mogłam im pomóc w tym wyjeździe.
Po drodze grupa zatrzymała się w Żółkwi (ukr. Жовква / Żowkwa). Żółkiew została założona w 1597 przez hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego.



Wśród zabytków Żółkwi wyróżnia się kościół farny wzniesiony w latach 1606-1618 z fundacji hetmana Stanisława Żółkiewskiego, pod wezwaniem św. Wawrzyńca z grobowcami Jakuba i Konstantego Sobieskich, który w XIX wieku był jedną z najwspanialszych skarbnic pamiątek narodowych.
Aby móc podziwiać, należy zobaczyć, zdjęcie nie ukazuje piękna tej budowli, nasza młodzież była pod wielkim wrażeniem tej budowli.
W Czerwonogradzie Pani dyrektor Natalia Hajsanowa pokazała nam odremontowany budynek organizacji, ( od ubiegłego roku wiele się zmieniło, wszystkie pomieszczenia odremontowane), zjedliśmy obiad, dostali wolontariuszkę Świetłanę  i pojechali na miejsce noclegu robiąc po drodze zakupy, przepysznych słodyczy. Nasza grupa  jak i inne nocowała w Rowisniku (sanatorium górnicze), gdzie miało miejsce spotkanie integracyjno – zapoznawcze z grupą z Kijowa, Białorusi.

Drugi dzień – prezentacje artystyczne, zakup pamiątek.

Prezentacje teatralne i muzyczne oceniane były przez profesjonalne jury, min w składzie:
  1. Liubota Witali Władimirowicz – Kijów
  2. Anastazja Wojtjuk – Lwów 
  3. Olga Lieszcziszin – Buska
  4. Jurij Jarmoljuk – Czerwonograd
  5. Irina Tratjuk - Białoruś

Nie da się porównać występów do ubiegłorocznych, tematycznie były inne, na wyższym poziomie i bogate w piękne stroje. W tegorocznej edycji brała udział dużo większa ilość grup, a sam program artystyczny był dłuższy. Uczestnicy spotkania przybyli z całej Ukrainy, m.in. z Łucka, Żółkwi, Czerwonogradu, Lwowa, Chmielnickiego.
Występom przysłuchiwali się włodarze miasta ( podczas wszystkich przentacji) - burmistrz - Мiський голова Iгор Чудiйович, dyrektor wydziału kultury, dyrektor opieki społecznej, media.



Nasza grupa to, występ solisty Łukasza z piosenkami wykonanymi do własnego akompaniamentu i własnej aranżacji:
  1. Hymn o miłości
  2. Marusia
  3. Trojka



oraz występ „Bębniarzy” (gra na bębnach – po ukraińsku barabanach, klarnecie i instrumencie klawiszowym) – wykonali przepiękną  Suitę - składającą się z 5 utworów,  w tym 2 śpiewane ( po angielsku i ukraińsku). (Suita z fr. następstwo, kolejność – cykl utworów instrumentalnych.
Zaprezentowana forma bardzo się spodobała, brawom nie było końca , otrzymaliśmy wiele gratulacji za pomysł na prezentację. 



Wiele radości sprawił nam Zespół Taneczny „Rodinnyj Zatiszok” z Chmielnickiego, który poprosił aby nasz solista zagrał i zaśpiewał do ich tanća ”Katiuszę”. Dyrektor ośrodka (Centrum Rehabilitacji), z którego pochodził zespół p. Antonina Korczinska nie wyobra żała sobie „Katiuszy„ bez Łukasza i jego śpiewu.



Organizatorzy obdarowali wszystkich uczestników drobnymi pamiątkami, każda grupa otrzymała dyplom, podziękowanie oraz nagrodę – radio nowszej generacji( z wejściem na USB, czytnikiem kart)
Spotkanie z jury – udział w omówieniach prezentacji teatralnych. Miło było słyszeć pochwały dotyczące wystęu naszej grupy i Łukasza.


odbieranie nagrody

Wieczorem w sanatoryjnym ośrodku górniczym  odbyło się nasze spotkanie integracyjne z grupą z Kijowa i Białorusi. Celem była wymiana doświadczeń, omówienie spraw związanych z pracą na rzecz osób niepełnosprawnych, podejmowanych działań.


Trzeci dzień to pożegnania , powrót do domu i możliwość dalszego zwiedzania. Kolejny etap wyjazdu to Lwów - stare miasto, Katedra ormiańska pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, kościoł OO. Jezuitów pw. św. Piotra i Pawła, katedra Rzymsko- katolicka - udział w liturgii Mszy Świętej, sprawowanej po polsku, Cmentarze: Łyczakowski i Orląt Lwowskich,




grupa przy tablicy na cmentarzu

W zwiedzaniu Lwowa towarzyszyła nam Pani Wira Wojtiuk, dyrektor Miejskiego Terapeutycznego Centrum i kierownik „Nieprzetartego Szlaku” w Lwowie, która jest organizatorką dobrze nam znanych Międzynarodowych Spotkań Teatralnych, Muzycznych i Poezji we Lwowie.

Nasza grupa świetnie radziła sobie na wyjeździe, młodzież wzajemnie sobie pomagała i nieznajomość języka nie była barierą w kontaktach. Pamiętaliśmy  o naszych znakomitych pisarkach –  śp. G.Zapolskiej, E. Orzeszkowej i M.Konopnickiej.

Wracając, szybko i sprawnie zostaliśmy odprawieni na granicy co znowu dało nam możliwość zatrzymania się w Tomaszowie na  pysznej obiadokolacji.

 


Dziękujemy rodzicom naszych podopiecznych za partycypowanie w kosztach wyjazdu. Cieszymy się, że mogliśmy uczestniczyć w VI Spotkaniach Przyjaciół – te spotkania to możliwość poznania pracy z osobami niepełnosprawnymi na innym terenie, w innych warunkach i z innymi możliwościami w różnym znaczeniu.
 Dziękujemy wszystkim, dzięki którym mogliśmy wyjechać w tym Komendantowi Placówki Straży Granicznej w Hrebennem.

Ten wyjazd z naszą młodzieżą był kolejnym wyjazdem w którym uczestniczyłam i muszę stwierdzić że my rodzice, boimy się ciągle, mam wrażenie że jest jeszcze wiele nie odciętych „pępowin”, nie potrafimy do końca zaufać nie tylko własnemu dziecku (dorosłej już osobie) ale i opiekunom. Przecież opiekunowie wyjeżdżając wiedzą doskonale, z kim jadą, z czym się mogą spotkać itd.
Wierzę, że ten wyjazd to kolejna „górka” za nami, pokonali ją wspaniale nasi podopieczni ...a rodzice niech wierzą, że podróże kształcą... i to jeszcze jak.

„Korzystajmy z czasu; on się wiecznie śpieszy i nigdy nie wraca” to co daje nam dzień wykorzystajmy jak najlepiej, nigdy nie będzie dwóch identycznych dni, drugiego takiego spotkania, takiej samej atmosfery, a minione dni nie wrócą. Korzystajmy z tego co jest nam dane dziś, tu i teraz.

„Gdy będzie wam trudno, gdy będziecie w życiu przeżywać jakieś niepowodzenie czy zawód, niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi, który was miłuje, który jest wiernym towarzyszem i który pomaga przetrwać każdą trudność„ -  Jan Paweł II.

Idąc za myślą Ojca Świętego – wierzę, że przetrwamy jeszcze nie jeden wyjazd.


M.Lisek-Zięba


niedziela, 11 marca 2012

Święto, czy zajęcia?

W Warsztatach Terapii Zajęciowej w Janowicy dzień 8 marca miał inny przebieg zajęć.
Kobiety kilkakrotnie zostały uhonorowane przez Panów.
Pierwsza niespodzianka - zajęcia dotyczyły nowych stylizacji uczestniczek Panie poddały się metamorfozie: zmiana fryzury, makijaż, maniciure.


Druga niespodzianka - słodkie co nie co


Trzeci prezent został przygotowany przez Panów – artystyczna prezentacja muzyczna uczestników płci męskiej.


Kobiety zostały obdarowane przez Panów kwiatkami. Miłą niespodzianką była wizyta, życzenia i błogosławieństwo od księdza Michała miejscowego proboszcza.


Prezentom nie było końca, w czasie wspólnego posiłku, dziś wydatkowo przygotowanego wyłącznie przez mężczyzn, panie zostały obdarowane wykonanymi w czasie zajęć zdjęciami w specjalnie przygotowanych , ręcznie robionych ramkach. Panie w ramach podziękowań poczęstowały Panów słodkimi nie tylko uśmiechami.


Wspólne zdjęcie silnej grupy świętujących Kobiet.


Dzień Kobiet istniał już w starożytnym Rzymie gdzie obchodziły go gospodynie. Tego dnia gosposie, kobiety urodzone jako wolne, zamężne otrzymywały od swoich mężów prezenty, były obdarzane czułością, miłością i uwagą.
Interpretacja powstania święta 8 marca
1. to masowe strajki kobiet w S. Pertersburgu i uczczenie ofiar krwawo stłumionego tam strajku robotnic
2. walka angielskich sufrażystek o prawa polityczne, gdzie jednym z istotnych punktów kampanii sufrażystek był dzień, w którym jeden z posłów uległ namowom działaczek kobiecych i zdecydował się przedstawić w parlamencie angielskim wniosek o przyznanie kobietom praw wyborczych.
W Polsce Święto Kobiet zostało zauważone dopiero po II wojnie
W Rosji Dzień ten jest najpopularniejszym, po Nowym Roku, jest świętem najhuczniej obchodzonym jako święto państwowe.
Na Białorusi Dzień Kobiet jest świętem państwowym, okazją zarówno do oficjalnych akademii, jak i towarzyskich spotkań.
Na Litwie panie w swym dniu nie tylko otrzymują kwiaty, ale też dyskutują o swych prawach.
Na Ukrainie Dzień Kobiet jest wolny od pracy. Oprócz tradycyjnego bukietu róż czy bombonierki, panie mogą liczyć na złoty pierścionek albo... lodówkę, do kupna której zachęca sieć kijowskich sklepów AGD. Takiego rabatu jak 8 marca na próżno oczekiwać w innym dniu roku.
Hiszpania obchodzi Międzynarodowy Dzień Kobiet pod hasłem: 'Od prawa do głosowania do demokratycznej równości'.
Włoszki otrzymują w Dniu Kobiet od swoich mężczyzn najczęściej mimozę.
Od 1914 roku Dzień Kobiet był świętowany 8 marca jednocześnie w sześciu krajach: Austrii, Danii, Niemczech, Holandii, Rosji i Szwajcarii.
PS. Można świętować ucząc się ... to bardzo miłe i przyjemne.
Maria Lisek-Zięba

poniedziałek, 27 lutego 2012

Nic nie dzieje się bez powodu...

Uczestnicy placówki – WTZ Janowica wspólnie z instruktorami w dniu 24 lutego byli z wizytą w PSOUU Koło w Zamościu i Tomaszowie Lubelskim.
Koło Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Zamościu prowadzi 2 placówki: Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy i Warsztat Terapii Zajęciowej
W Warsztacie Terapii Zajęciowej uczestniczy 45 osób w 8 grupach terapeutycznych (grupy: poligraficzna, tkacko-plastyczna, gospodarstwa domowego-2, krawieckie-2, ceramiczna, stolarska).
Kierownik WTZ pan Marian Kondrat. Opowiedział naszym uczestnikom o historii budowy placówek a pani psycholog była naszym przewodnikiem w czasie całego pobytu w Zamościu.
pani psycholog z naszymi uczestniczkami
w pracowni ceramicznej
słodkie co nieco
Z Zamościa w towarzystwie kierownika WZT p. Mariana Kondrat pojechaliśmy do Tomaszowa Lubelskiego.
Koło w Tomaszowie Lub prowadzi placówki:
  1. Ośrodek Rehabilitacyjno - Edukacyjno – Wychowawczy
  2. Ośrodek wsparcia
  3. Warsztat Terapii Zajęciowej dla 37 osób w ramach 7 pracowni terapeutycznych: plastycznej, artystyczno- teatralnej, rękodzieła, informatyczno- poligraficznej, stolarskiej i dwóch pracowniach gospodarstwa domowego.
  4. Zakład Aktywności Zawodowej - Przeworsk
  5. Self Adwokaci
  6. Integracyjny Zespół Artystyczny Przyjaciele
  7. Mieszkania Treningowe – Przeworsk
Nasza młodzież  i  instruktorzy obejrzeli prowadzone placówki, ze szczególnym uwzględnieniem WTZ, ZAZ i mieszkania treningowe.
Wice przewodnicząca Zarządu Koła (dyrektor OREW) pani Stanisława Raczkiewicz - główny inicjator i twórca placówek oraz pani Jolanta Niedźwiecka powitała naszą grupę i oddala w ręce kierownika WTZ (pan Wiesław Góra).
w środku p. Jola z naszą grupą
24 lutego w Tomaszowie Lubelskim miało miejsce spotkanie przewodniczących kół z terenu województwa lubelskiego. Spotkanie miało na celu wybranie /wytypowanie osoby, która mogłaby reprezentować koła z całego naszego województwa w kolejnej kadencji Zarządu Głównego ( w miesiącu kwiecień/maj odbędą się wybory do władz ZG PSOUU).
zwiedzanie ZAZ na wprost przewodnicząca z Lublina, przewodniczący z Zamościa 
p. Stanisława vice przewodnicząca oprowadza przewodniczących po placówkach
„ Życie jest zbyt krótkie by wstawać rano z poczuciem żalu... 
Uwierz w to, że nic nie dzieje się bez powodu,
jeżeli dostajesz szansę, bierz ją...
Jeśli to zmieni Twoje życie, pozwól na to...
Nikt nie powiedział, że będzie to łatwe, ale obiecano, że będzie warto...”
Czasem wydaje nam się, że już zrobiliśmy wszystko, że nie mamy pomysłu co dalej, że lepiej  dziecku siedzieć w domu bo i tak nie ma szans na pracę, postępy w rozwoju .... Widząc uczestników w odwiedzanych placówkach – OREW i pracowników tam pracujących żałuję że w tym wyjeździe nie uczestniczyli co niektórzy rodzice naszych podopiecznych.
Jest jeszcze wiele osób, które  niepełnosprawnych traktują jak „zarazę”. Na niepełnosprawność intelektualną (nowszy termin określający upośledzenie umysłowe),  nie ma lekarstwa.
Upośledzenie umysłowe jest stanem, a nie chorobą. Starajmy się nie obwiniać w rodzinie, że mamy dziecko, osobę niepełnosprawną intelektualnie – „...Nikt nie powiedział, że będzie to łatwe, ale obiecano,
że będzie warto...”. Warto bo potrafią bardzo wiele a przy tym są bardzo otwarci i ufni.
Nie każdy ma zawsze to, co by chciał, nie każde marzenie ujrzy słońca blask, nie każdy sen się ziści. Nie mamy wpływu na to co się dzieje, kto decyduje o tym, kto dostaje szczęście... „
Jak to dobrze, że nie mamy sprawczych mocy, że nie o wszystkim możemy decydować. Nasze dzieci uczą nas wiele, z pokorą winniśmy przyjmować to co nam daje los a daje nam na nasze siły, nie więcej.
Wyjazd do kół to nie tylko wycieczka, spotkanie integracyjne ale spojrzenie na naszą pracę w świetle pracy innych, to uczenie się poprzez obserwację i podpatrywanie.
Nasi podopieczni oglądali, poznawali i pytali.
Dziękujemy za mile spędzony czas, pyszne poczęstunki w obu kołach i obiad w ZAZ, kierownikom WTZ za otwartość, do kolejnego spotkania.
Nic nie dzieje się bez powodu... podpatrzyliśmy mieszkania treningowe, które chcielibyśmy zorganizować przy naszych warsztatach, warto uczyć się od innych i idąc krok po kroku, realizować daną szansę...
Maria Lisek-Zięba

poniedziałek, 6 lutego 2012

Hej kolęda, kolęda

Młodzież z Warsztatów Terapii Zajęciowej z Janowicy w Kościele Matki Bożej Królowej Świata w Nadrybiu.

W niedzielę 29 stycznia mimo niskiej temperatury, młodzież na zaproszenie proboszcza ks. Michała Surowca uczestniczyła w mszy świętej i na zakończenie liturgii zaprezentowała Parafianom uczestniczącym w mszy świętej jasełka, kolędy, poezję.

Łukasz uczestnik warsztatów swoją grą i śpiewem uatrakcyjnił oprawę mszy świętej.

ks. Michał Surowiec

Placówka koła prowadzi działalność na terenie Gminy Cyców. A od chwili powstania - 2001r warsztaty współpracują z księżmi z Parafii Rzymsko Katolickiej w Nadrybiu (Gmina Puchaczów) bliskie sąsiedztwo Janowicą.


pastuszkowie

Bardzo miłym gestem ze strony Parafian było czynne uczestniczenie w oglądanej prezentacji – wspólny śpiew kolęd.





Po wielkich brawach, Ksiądz Proboszcz obdarował występujących słodkim co nieco a wierni złożyli dodatkową tacę - datki dla występujących.W imieniu Zarządu Koła, przewodnicząca poprosiła Parafian o przekazywanie przy rozliczeniach podatku dochodowego za 2011r - 1% na rzecz PSOUU Koło w Łęcznej.
Parafianie zostali zaproszeni do odwiedzania placówki.

Na zakończenie młodzież ofiarowała księdzu Michałowi obraz Matki Bożej. Obraz wykonany przez uczestników w pracowni plastyczno rękodzielniczej.

Przyjemnie nam było, i za to bardzo dziękujemy całej społeczności, że po zakończonej mszy, wszyscy pozostali i oglądali prezentację naszej młodzieży. W wielu miejscach jesteśmy, często oglądamy innych, mieszkańcy Parafii Nadrybia są niepowtarzalni, są wyjątkowymi słuchaczami i odbiorcami.

„W małych rzeczach odnajduję szczęście.
W pięknej muzyce szukamy chwili spokoju.
W cudownym obrazie odkrywamy inspiracje.
A w słowach wiersza poszukujemy natchnienia.
A ciepła w sercach przyjaciół.”

Wierzę, wierzymy, że to ciepło, przyjaciół mamy w Nadrybiu.
Dziękujemy Wam za wszystko.